201 
Indien aangetoond wordt, dat de afpaling gunstig op 
den wildstand werkt, dan ja, zoude de wetgever, 
mijns inziens, met grond deze beperking hebben moe- 
ten vaststellen. Dit is echter het geval niet, en zij 
wordt door geene andere overweging geregtvaardigd, 
dan door het gemak voor het algemeen. 
Het was, mijns inziens, de pligt van den wetgever , 
om, trouw aan het gestelde beginsel, het eigendoms- 
regt zooveel mogelijk van knellende boeijen te ont- 
heffen, indien daarmede geen inbreuk op de bescher- 
ming van het jagtveld wierd gemaakt. 
De juridische beschouwingen over een niet afgeslo- 
ten erf, een niet gesloten huis, hetgeen eene stilzwij- 
gende bevoegdheid of een regt zoude schenken om het 
te doorloopen of binnen te treden, zijn zoovele regts- 
kundige ketterijen, die ik voor rekening van den 
S. laat. 
Even verwerpelijk is de beschouwing over art. 641 
B. W. Het is eene dwaling, dat de houder eener 
jagtacte, geen grondeigenaar zijnde, evenveel regt 
heeft op het wild als de grondeigenaar. De grond- 
eigenaar is, bij uitsluiting van anderen, eigenaar van 
het wild, (*) maar de publieke orde heeft ook hare 
regten , waaraan zieh een ieder moet onderwerpen. 
De regeling van de uitoefening der jagt behoort 
tot de publieke orde. Een aantal bepalingen, in de 
wet voorkomende, hebben geene andere strekking, 
(*) Zouden hier de woorden. „bezitter van het regt van toecigening van het 
“ niet beter den geest van het B. W. witdrukken? 
RED. 
