209 
deren zijn van gevoelen, dat verschillende hartstogten , 
zoo als eerzucht, geldzucht, liefde, haat enz. ons 
doen leven. — Wat hiervan zijn moge zal ik niet wa- 
gen te beslissen, en laat dit gaarne aan de geleerden 
over; doch, ik voor mij, houde het dáár voor, dat 
wij jagers althans, voor een groot gedeelte van herin- 
neringen leven, en ik twijfel niet, geachte vriend, of 
gij, dien ik zoo vele jaren het genoegen had te kennen, 
aan wien ik mijne aangenaamste herinneringen , en 
alzoo voor een groot gedeelte mijn leven verschuldigd 
ben , zult dit met mij niet geheel oneens zijn. 
Ik gevoel behoefte, na een’ langen , eentoonigen win- 
ter in de stad te hebben doorgebragt , en als opgewekt. 
door het lieve voorjaars weder, u als het ware toe te 
roepen: welk een geluk dat wij deze heerlijke lente 
weder mogen beleven; welke herinneringen moet zij 
weder bij ons opwekken , die gewone menschen moc- 
ten missen; herinneringen aan wandelingen en bezoe- 
ken van het jagtveld; aan die jonge honden van edel 
ras, welke mij voor de paarhoenders bragten ; het 
schieten en vangen, op echt kunstmatige wijze, van der 
jagt schadelijk gedierte ; aan die lange gesprekken over 
jagt en natuurlijke historie, die zich reeds zoo vele 
jaren herhaalden — Drasa geve het! nog lange jaren 
herhalen zullen — en nog steeds nieuw zijn! — Dit 
alle zijn herinneringen , waaraan geen onedele smet of 
het minste naberouw kleeft, zuiver en eenvoudig als 
de schoone natuur zelve, die wij steeds boven alles 
lief hebben. — Kan de mensch dit van al zijne her- 
