210 
inneringen zeggen, al zijn ze dan ook nog zoo aan- 
genaam, al roepen zij hem de schoonste dagen van 
rijkdom, magt en eer, die hij mogt beleven, voor den 
geest? Ik geloof het niet, en ik weet ook te wel, 
hoe gij er over denkt. — Dit zoude dus kunnen be- 
wijzen, dat van alle herinneringen de jagtherinnerin- 
gen de ware, de schoonste zijn. Laat ik er dus eenige 
ophalen, die, beter dan alle geneeskundige kruiden, 
baden of andere waterkuren, ons met een nieuw le- 
ven zullen bezielen, en in kernachtige gezondheid dien 
grooten dag weder doen bereiken, bij welken alle an- 
dere feesten en feestdagen niets zijn. 
Herinnert gij u, hoe, vele jaren geleden, een jong 
mensch, door uwen naam als jager aangemoedigd , tot 
u kwam, en zich beklaagde dat de hond, dien hij 
zelf had getracht te dresseren , niet vast wilde staan , 
achter de hazen liep, de patrijzen drukte en kaauwde 
in plaats van ze onbeschadigd aan zijnen meester te 
brengen ; dat zijne meeste schoten misschoten waren ; 
dat hij, in één woord, in totale wanhoop verkeer- 
de, en op het punt stond Drana en hare dienst voor 
altijd vaarwel te zeggen? — Dan zult gij u ook her- 
inneren, hoe gij in dezen ongelukkigen jager, niet- 
tegenstaande zijne gebreken , het heilige vuur meendet 
te ontdekken, zonder hetwelk nog nooit iemand op 
de jagt iets goeds heeft uitgerigt, en daarop zijne 
verbetering en verdere leiding edelmoedig op u naamt; 
hoe gij hem van stuk tot stuk hebt onderwezen in 
die edele kunst, die zoo weinig menschen, helaas ! 
DERDE JAARGANG 14 
