218 
te verminderen; en indien er eene vogelsoort bestaat , 
welke om derzelver smakelijk vleesch en onschadelijke 
levenswijze bescherming verdient, gewis het zoude 
deze moeten zijn. En dan het legio eendvogels, die 
het wereldrond met hunne vleugels meten, waar- 
van er niet één, op de duizend, die gevangen wor- 
den, hier te lande is uitgebroeid, denkt er iemand 
aan, om hen te beschermen in gelijke mate als den 
kievit ? 
Indien de aan het hoofd van dit stukje gestelde 
spreuk het ei van den kievit goldt, zoude mij de te- 
genspraak niet ingevallen zijn, aangezien deze vogel- 
soort, wegens hare eijeren, eene zekere belangrijk- 
heid in de natuurlijke historie van ons vaderland 
heeft verkregen. Vermits ik dit onderwerp en vooral 
het zoeken der eijeren nog nimmer in druk behandeld 
zag, rees de gedachte bij mij op om het den lezers 
van dit tijdschrift bekend, en, zoo ik hoop, smake- 
lijk te maken, waartoe ik hun verzoek — als man- 
nen die met verstand van eten en drinken zijn toe- 
gerust — mij die aandacht te schenken, welke het 
kievitsei zoo zeer verdient. 
Er bestaan vaste regels om de nesten te vinden; 
zonder die kennis is het slechts een blind zoeken ; de 
bedaarde, aan ondervinding rijke, staande hond leert 
het spoedig. Wij zeiden dan, dat de kievit in het 
voorjaar herwaarts komt in veel kleinere scharen, 
dan waarin men ze voor hun vertrek verzameld ziet; 
bij zachte winters blijven wel enkele individu’s over. 
