242 
tegenbeeld der jagt. Kalmte, geduld en onderwerping 
zijn de kenmerken van den visscher. Zeg mij, is de 
visscher met den hengel in de hand, aan den oever 
van de beek gezeten, niet een vreedzaam, kalm en 
geduldig mensch? Ja, tallooze malen ligt hij den, door 
den stroom buiten zijn bereik afgevoerden, dobber 
vruchteloos op, en hervat hij den inleg. Geloof ech- 
ter niet, dat in dien uiterlijk vreedzamen mensch 
kalmte van binnen heerscht. Het zij verre. De harts- 
togt schraagt zijn geduld, zijne uiterlijke kalmte. 
Treed nader, aanschouw die vurige, gretige blikken, 
die, als t ware, den door {en stroom bewogen dob- 
ber verslinden; de stuipachtige trekken, die zijn ge- 
laat bewegen als de dobber hem vermaant, dat de 
argelooze visch het bedriegelijk aas inzwelgt. Ja, de 
hartstogt ziedt in den mensch; een hartstogt, die zco 
streelend en daarom nooit verzadigd is. 
Getuigt deze geringe schets van het materieel belang 
der visscherij, toont zij ook eenigermate haar mo- 
reel karakter, dan regtvaardigt zij ook voldoende de 
bescherming, die de wet aan dit bedrijf verleent, in 
strijd met hen, die der visscherij eene onbeperkte vrij- 
heid wenschten te geven. 
Overeenkomstig den aard van ons vaderland, de ze- 
den en gewoonten van zijne inwoners, onderwerpt de 
wetgever den visscher, die een bestaan, eene brood- 
winning, eene speculatie in de visscherij vindt — even 
gelijk vele andere maatschappelijke bronnen van be- 
staan, van speculatie — aan eene geldelijke retributie, 
