248 
Teregt begreep de wetgever, dat dit onderwerp, 
even gelijk de jagt, geheel afhankelijk is van het we- 
der, van den aard der localiteit, welke eenen zigtba- 
ren invloed op de voortteling, ontwikkeling en den 
groei der dieren uitoefent. 
De tegenwoordige wet heeft dit onderwerp aan het 
toezigt der Geduputeerde Staten alléén onderworpen. 
Men volgde, onder het vigeur van de vorige en te- 
genwoordige wet, den regel in het bovenaangehaalde 
reglement gesteld wel niet op, maar de in de plaats 
gestelde was evenmin voldoende. Het komt mij voor, 
dat de in het reglement van 1808 vastgestelde regel 
op het sluiten der visscherij, hoewel te laat, wat het 
tijdstip aangaat, de tijdruimte tot 15 Junij gesteld, 
boven allen verkieslijk is. Beter echter geene, dan 
eene nuttelooze sluiting, of eene sluiting, die den 
visschers, door hare groote tijdruimte, verderfelijk 
zoude zijn. 
De tweede reden, welke tegen de sluiting pleit, en 
die ik reeds ter loops heb aangestipt, is de kracht, 
de werking van de stroomende waters op de met 
deze verbonden binnenvisscherijen. Het water is het 
element, waarin de visch leeft; dáár, waar het wa- 
ter doordringt, vertoont zich ook de visch, of al- 
thans de kuit; met een woord, water zender visch 
is naauwlijks denkbaar. Men putte vrij een vischwa- 
ter uit, indien het mogelijk is, dat zich kan laven 
aan de wateren van den stroom, of zelfs slechts een- 
maal ’sjaars door zijne wateren overstroemd wordt; 
