249 
neen, de vangst zal de verwachting niet bescha- 
men. 
Deze provincie levert daarvan het treffend voorbeeld 
op. De strenge winter van het jaar 1853 -54, ge- 
paard met eenen ongekenden lagen stand van het wa= 
ter, vernietigde in de omstreken van ’s Hertogenbosch 
schier alle vischsoorten. Duizende en duizende pon- 
den visch lag, ter prooi van de roofdieren, over 
het veld verspreid. De paling zelfs, met zoo sterke 
levenskracht bezield, ontkwam deze vernietiging 
niet. En toch, in weerwil van dezen ramp, in weer- 
wil dat de visscherij niet gesloten werd, herstelde de 
in het voorjaar daaropgevolgde overstrooming de vis- 
scherij. Zij was niet ongunstig, en op dit oogenblik 
is het vischwater rijk aan visch. 
Werpt men bovendien een’ blik op de verbazende 
voortteling van den visch, dan is, mijns inziens, de uit- 
putting van het vischwater eene ijdele vrees, zoolang 
althans de bepaling der wet omtrent de wijze van 
visschen werkt, en die vischtuigen aangewend wor- 
den, die, naar den aard der localiteiten, door de 
ondervinding als niet schadelijk zijn bevonden. 
Het is bekend, dat de kuit van éénen visch de le- 
venskiemen van honderdduizende visschen bevat. Het 
is evenzeer erkend, dat de kiem van dit leven, zelfs 
in uitgedroogde plassen, vennen, mits nu en dan door 
den regen of den daauw gedrenkt, zijne volle kracht 
behoudt; dat de kuit, door uitwaseming van het wa- 
ter op den drooge achter gelaten, door den wind op- 
