257 
gen en af te rigten. — Toen de valkerij in haren 
hoogsten bloei stond, waren de heiden van Noord- 
Brabant met hutten bezaaid ter valkenvangst, en vele 
lieden, die zelven geene valkeniers waren, verlic- 
ten in het najaar hun gewoon bedrijf om valken te 
vangen, hetwelk hun eene ruime winst opleverde. — 
De gevangen vogels werden naar Valkenswaard ge- 
bragt, en aldaar bij opbod verkocht; zij werden soms 
met honderd tot honderd vijftig gulden het stuk be- 
taald. — De nederlandsche valkeniers reisden dik- 
werf naar Friesland, Duitschland, Zweden en Noor- 
wegen om valken te vangen. — Zij, die te Valkens- 
waard gevestigd bleven, bezaten meestal gronden, 
welke zij bebouwden, en hielden herbergen. — Deze 
nijvere lieden vormden een gilde, hetwelk nimmer 
naliet aan de doorreizende vorsten het schouwspel 
eener vlugt te geven. — 
De geschiedenis der valkerij, sedert de groote om- 
wenteling van het laatst der vorige eeuw, is zoo 
naauw met die der valkeniers van Valkenswaard ver- 
knocht, dat hunne lotgevallen als het ware die der 
valkerij zijn geworden. — In de volgende bladzijden, 
welke wij aan dat onderwerp wenschen te wijden, 
zullen wij tevens eenige inwoners van Engeland ver- 
melden, die deze edele kunst destijds voor eenen 
volkomen ondergang hebben behoed. 
Wij beginnen met F. van per HeuveL, den eenigen 
der oude school, die het heeft mogen beleven, dat de 
valkerij weder met den luister der vroegere dagen 
DERDE JAARGANG, Wi 
