nn 
nne ee nn a 
273 
wie zal het weten? Zij waren krijgslieden, doch 
kapitein Granam was bleeker dan gewoonlijk, en het 
aangezigt van majoor CaAmBELL was met eenen pur- 
purgloed overtogen. 
Terwijl het verhaal verre te kort schiet bij de 
snelheid, waarmede zich alles toedroeg, had de plan- 
ter, op zijne bus geleund, bedaard de bewegingen der 
buffels gadegeslagen. Nu scheen hem het oogenblik 
gekomen om iets beslissends te wagen; hij rigtte zijn 
geweer op den voorsten buffel, en gaf vuur. Het dier 
ontving den kogel in het voorhoofd, en zonk op de 
knieën neder, schudde den kop, en het schot scheen 
zijne woede te vermeerderen. Er viel niet te dralen; 
hij wierp de bus neder, strekte de armen uit en 
trad onverschrokken de aandringende massa te ge- 
moet. 
Het gebeurt meestal dat, moed en beradenheid aan 
de menschelijke gedaante eenen invloed geven, die 
aan de dieren eerbied inboezemt. De geleiders der 
kudde weken terug; voor een oogenblik had er 
zelfs een stilstand in hunnen voortgang plaats; toen 
klonk een dof gebrul uit de achterhoede, en alles zette 
zich weder in beweging. De voorste gelederen begon- 
nen zich te verdeelen, terwijl de onbewegelijke hou- 
ding des planters en der beide engelschen hen in twee 
levende stroomen splitste. Gedurende eenige oogenblik- 
ken strekte de indruk, dien de voorste buffels ontvan- 
gen hadden, het in eene spits gevormde gezelschap 
ter beschutting; spoedig echter werd de ruimte, die 
DERDE JAARGANG. 18 
