— 270 — 



In het geheel werden voor C^'/e/vr^.9 118 soorten l)esch reven. 

 De i-eis naar de Molulil-en voortgezet stelde Vorderman in 

 staat een collectie van 100 soorten op deze eilanden te 

 vej"zamelen. 



Omtrent de vogelwereld van de kleinere eilanden vinden 

 Ave het volgende vermeld. 



Slechts enkele mededcelingen werden Vördkrmax als ant- 

 woordt toegezonden op een oproeping aan alle vogelkenners 

 en vogelliefhebbers in NedorlamUcJi-ImJ/r om opgaven omtrent 

 de leefwijze der vogels en v.n. omtrent de Jaarlijksche 

 migratiën te verzamelen, opdat deze opgaven ter beschikking 

 gesteld konden worden van het permanente, internationale 

 ornithologische comitee, dat 10 April 1884 te Weenen Avas 

 opgericht onder medewerking van personen uit bijna alle 

 staten. Dit comité stelde zich ten doel gegevens bijeen te 

 brengen betreffende de leefwijze en den trek der vogels, 

 waarvan nog slechts weinig bekend was. 



In antwoord op deze oproeping dan deelde de controleur 

 W. F. H. VAN Amerox mede, dat op de eilanden van den 

 A7m//^Yf7/-Archipel een loophoen voorkwam (deel 40 blz. 71). 

 Hoewel het dier zelf niet werd bemachtigd, kon men zijn 

 voorkomen vaststellen door de gevonden nesten en eieren. 

 De loophoenders zijn tj^pisch Australische dieren, niettegen- 

 staande een soort vooi'komt op de Nicobareii, Lahoean en 

 op de Pliiliiyp'tjnen. 



De geographische verspreiding van dit dier is des te 

 interessanter, daar de vogels niet in staat zijn van het eene 

 eiland naar het andere te vliegen. 



Het voorkomen van het loophoen op de Kfuigean-Q;\VA\\{[Q\\ 

 is vooral belangrijk met het oog op het vaststellen van de 

 grens tusschen de Aziatische en de Australische regionen. 



Vroeger werden CeJehes en FJon'>< aangenomen als de weste- 

 lijke grens van het verspreidings-gebied der loophoenders; 

 maar het bleek nu, dat deze grens nog verder westelijk verlegd 

 moet worden. 



Een nauwkeurige beschrijving van het loophoen Megapodlm 



