58 



in den regentijd gevaar Joopen , om beneden in de vlaklen Ie 

 verdrinken. Langs den voet dezer rotsen oflicvcr bergen , komen 

 ook wild groeiende vruchtboomen , b. v, manga's, kamiri enz. en 

 zelfs kampongs voor. 



Hoe schraal en verwelkt in den drogen tijd deze vegetatie 

 er ook uitziet, zoo komt toch ecne groolc verscheidenheid 

 van belangrijke planten, zoo aan den voet, als legen de bel- 

 lingen en op de toppunten daar onder voor, waarvan ruimschoots 

 geoogst werd, en vele mij nog onbekende soorten gevonden 

 werden. 



Deze rotsen zien er oud en verweerd uit. zelfs de stabiel i- 

 ten hebben eene vuile kleur, en zijn — op enkele uitzonderingen 

 na, waar ze gekristalliseerd zijn — zeer licht en poreus, in 

 legenslelling van de kalkrolsen zelf, die zeer vast en zwaar 

 zijn: slalacmilen zag ik nergens. De rotsen zijn zelden mas- 

 sief, maar meestal overal gescheurd of zelfs verschoven , be- 

 halve de uilholmgcn door grollen, soms met hooge gewelven, 

 waarin men diep kan doordringen, of doorboord als de rots 

 Sapanang . waar men onder door aan de tegenovergestelde 

 zijde weder uitkomt, welke loer echter wegens steile klim- 

 mingen en dalingen nog ;il hemoeijclijkl wordt. Juist op dit 

 punt aan de Noordzijde is het buitenpad door een meerljc 

 onderbroken , zoodal men daar niet passeeren kan. Nergens 

 ziet men echter de fraaie, witte druipsteen, zooals die ondcr- 

 anderen in de grollen op Nocsa Kambangan gevonden wordt. 



Sommige groepen dezer rolsen zijn onderling min of meer 

 van elkaar verwijderd en verschillend van hoogte en omvang: 

 maar alle op dezelfde vlakte der sawahs gelegen. De lusschen- 

 ruimlen zijn overal door sawahs ingenomen. Deze sawahs be- 

 slaan uit alluvialen bodem, van eene vette, roodachtige klei, 

 ter dikte van 10 a 20 vt ., ruslende op koraal en zeeschelpen, 

 zooals gebleken is bij het graven van een pul in hel kampe- 

 ment te Pangkadjene. Door de aanhoudende droogte was de 

 vette klei van de sawahs en op de wegen overal breed en diep 

 gespleten, wat jaarlijks het geval schijnt te zijn. Dit indrin- 



