met de aanwezige koelies te vertrekken, terwijl de regent van 

 Balolji achterbleef, om voor het verdere transport te zorgen. 



Ons pad liep nu weder over verbrokkeld terrein door eene 

 oneffene vallei, hier en daar met verdroogde rijstvelden bezet. 

 Na verloop van een uur geraakten wij op eene hoogvlakte, aan 

 de eene zijde door hooge kalkrotsen ingesloten , die de zonder- 

 lingste gedaanten vertoonden, hetzij als kolossale vestingwerken 

 of pyramiden in den vorm van reusachtige , zuilvormige en 

 in de lengte geribde Cacleën of Cactussoorlen. De vegetatie 

 bestond uit enkele schrale heesters , aan dergelijke rotsen eigen, 

 waaronder eene soort Dracaena veelvuldig voorkwam. Aan de 

 andere zijde was het gebergte meer afgerond, niet zoo steil 

 en met geboomte of grasvelden bedekt. Hier bestond de bodem 

 niet meer uit kalk , maar uit zand en ander gesteente. De 

 vlakte zelf was bezaaid met kalkblokken, verschillend van grootte 

 en vorm, waartusschen grasvelden met enkele hoornen en 

 struiken. Van kuituur was echter geen spoor aanwezig. 



Verderop waar de kalkrotsen niet meer voorkwamen, wer- 

 den weder enkele sawahvelden gevonden , tot eindelijk de vlakte 

 een einde nam , en het terrein weder rotsachtig werd, om in 

 gebergte over te gaan. 



De koelies en ook mijne boedjangs waren allen achtergeble- 

 ven: enkel de »Selowatan« — onderregent — en de radhen ble- 

 ven mij getrouw bij ; de laatste was een onvermoeide looper. 

 Het was reeds 10". toen wij aan eene breede rivier, waarin 

 thans echter slechts weinig water stroomde, wat uitrustten, en 

 na verloop van een uur kwamen een paar mijner boedjangs 

 opdagen, die gelukkig mijn ontbijt medebrachten. Om ll u . 

 reden wij verder, en waren nu niet ver meer van Birouw, waar 

 wij dachten te overnachten, verwijderd. De weg Was hier, 

 hoewel niet steil , echter afschuwelijk ; daar de door de karbou- 

 wen tot modder getrapte, nu opgedroogde klei, vermengd met 

 steenblokken , voor iederen pas een kuil gevormd had. 



De Selowatan — onze wegwijzer — bleef achter , zonder ons 

 te waarschuwen , en liet ons een paal ver ons doel , de kam- 



