174 



giston geheeten. Verl>ranilile dat liehiam dan ging hel phlo- 

 giston weg: zuivere kool, alcohol, petroleum en veile oliën 

 bestonden geheel of nagenoeg geheel uil phlogisloii. Werd 

 een nielaaloxyde door kool gereduceerd tot metaal, dan nam 

 het »gedephlogisliceerde metaal" het phlogiston uit de kool op. 

 Aan Lavoisier komt de eer loe deze voorstelling den genade- 

 slag te hebben gegeven. 



De voorstanders van de phlogistontheorie bedachten niet dal, 

 bij de verbranding onzer gewone brandstoffen, hel groolsle ge- 

 deelte in gassen en dampen overgaat en zij sleehls de asch — hel 

 onverbrandbare — overhielden. 



In Lavoisier en Prieslley zien wij sprekende voorbeelden, 

 hoe sproot de afstand is lusschen den ontdekker van een feil, en 

 hem, die het feit verklaart en vruchtbaar maakt. Priestley, 

 de ontdekker van de zuurstof, en door eenc zonderlinge anomalie 

 de meest verklaarde aanhanger der phlogistontheorie, die door 

 zijne ontdekking vergelen zou worden: Lavoisier die, na die 

 ontdekking, eene onged wongene verklaring van de verbran- 

 ding geeft, de schepper eener nieuwe theorie; Prieslley, die 

 vrij en geëerd stierf aan de oevers van de Susquehannah, en 

 Lavoisier, die in de woelingen der revolutie het leven laat on- 

 der de guillotine; Prieslley de ontdekker, eigenzinnig en be- 

 krompen, vasthoudende aan verouderde ideëen, Lavoisier de 

 onbevooroordeelde onderzoeker, de vader der Scheikunde ; Priest- 

 ley is thans bijna vergelen, terwijl de naam van Lavoisier leeft 

 onder alle beschaafde volken ! Hel begrip van grondstof, zooals 

 wij dat opvatten, kreeg eerst door zijne onderzoekingen leven. 



De weg door Lavoisier ingeslagen werd door zijne lijdgc- 

 nooten met succes gevolgd. Reeds vroeger hadden Wcnzelen 

 Richter aangetoond, dal de stoffen, die men zouten noemt, sa- 

 mengesteld zijn uit eene zure stof en eene andere die in eigen- 

 schappen zeer daarvan verschilt, en die men base noemt. 



Deze twee moeten in bepaalde verhoudingen vereen igd wor- 

 den. Kalk b. v. is zulk eene base, even als magnesia, terwijl 

 cilroenzuur, azijn en koolzuur, zoodanige zuren zijn. Krijt 



