176 



verbindingen van 1 op 8 of 1 op 8,05 dan niel bekend zijn, 

 en onder scheikundigen als onbestaanbaar worden beschouwd* 

 En dal ongeloof is geen vrucht van vooropgestelde ideeën, 

 maar van de ervaring. Dalton verklaarde dit feil door zijne 

 theorie. Volgens hem is de deelbaarheid der slof begrensd en 

 zon men, wanneer onze zintuigen zelve geene beletselen op- 

 leverden, bij voortgezette verdeeling eindelijk stuiten op volstrekt 

 ondeelbare deeltjes, atomen genaamd. Alle Jod-alomen zijneven 

 groot en even zwaar: alle kwikalomen eveneens. Een Joda- 

 looni beeft evenwel een ander gewicht dan een kwikaloom 

 en wanneer nu 2 gram kwik zich vereenigen met 2,5 en 

 ook met 1,25 gr. Jodin m dan hebben wij, volgens die voorstel- 

 ling, in bet eene geval eene vereeniging van één kwikatoom met 

 twee Jodalomen, en in het andere geval van elk slechts één. 

 Mathematisch bewezen is dit nog immer niel, maar zeer zeker, is 

 bel voor onbevooroordeelden meer dan waarschijnlijk, en de 

 wiskunde, die dwingeland onder bare zusiers, beefl zich lol 

 beden onbevoegd geachl lol eene andere verklaring. Wij mo- 

 gen nu respeclivelijk in elk dier kwikverbindingen — in 4,5 

 gram kwikjodide en 5.25 gram kwikjoduur — in de eersle 10 

 kwikatomen en 20 jodalomen, of zelfs 10 miljoen en twintig 

 millioen, en in de laalsle 10 kwikalomen en tien jodalamen of 

 wel 10 millioen en 10 millioen van elk hebben ; is de voorstelling 

 juist, dan verhoudt bet gewicht van een kwikatoom tot een Joda- 

 toom zich als 8 : 5. Die verhoudingen noemen de scheikun- 

 digen de atoomgewichlen (lees; atoom-gewichtsverhoudingen.) 

 Zietdaar, mijne Hoorders! een en ander van de grondslagen 

 der Scheikundige Weienschap. Dat ik geen ongelijk had die 

 wetenschap van gisteren te noemen , moge daaruit blijken, dal 

 in geen enkel leerboek voor scheikunde eene definitie van »ecn 

 lichaam" is te vinden. Terwijl de Wiskundige toch alleen let 

 op de ruimte, de natuurkundige op hel al of niel aanwezig 

 zijn van stof, vraagt de scheikundige bovendien naar de homo- 

 geniteit dier slof en tracht hij de kenmerken dier homogeni- 

 teit steeds scherper te begrenzen. 



