190 



scheidt. De laagste groepen der gelede dieren ga ik stilzwijgend 

 voorbij en kom in eens tot de hoogste van allen : de hommels. 



a). Beschouwen wij ons lichaam , en zien we hoe dat ge- 

 bouwd is: welk een bewonderenswaardige borstkas, gevormd 

 als een ton en hoe sterk ! Beschouwen wij de welving der 

 borst, van den rug; dat is het toppunt van mechanische kunst. 

 Hoe ondoordringbaar is ons pantser voor de vreesselijke wape- 

 nen onzer vijanden en dan hoe schoon is dat alles ! Kijkt eens 

 naar ons achlerstel : een koker van ringen , die allen op elkaar 

 passen. Hoe sterk is dat, en toch hoe beweeglijk! Bij de 

 lagere orde der gelede dieren is dat achterslel lang uitgerekt, 

 sleept over den grond, een misselijk gezicht! Bij ons is het 

 compact, in de kleinst mogelijke ruimte ineengedrongen ! — In 't 

 voorbijgaan , geachte toehoorders ! merk ik even op, dat de plaats, 

 die een levend wezen op den ladder der ontwikkeling inneemt 

 omgekeerd evenredig is aan de lengte van zijn achtersiel. Bij 

 ons is het tot een minimum gereduceerd ; dat sluit eenvoudig 

 in zich , dat wc het maximum van geeslesgroolheid bereikt 

 hebben! — Ziet deze poolen: drie aan eiken kant; hoe sterk 

 zijn ze; hoe wonderbaarlijk verdeeld in verschillende deelen, 

 die door de fraaiste geledingen aan elkaar verbonden zijn. Is 

 er op aarde een schooner schouwspel dan een goed geplaatste 

 hommelpoot? Neen, dat is er niet en dat is mijn oordeel,— 

 niet mijn vooroordeel. (Langduruj applaudissement.) Kijkt dan 

 eens naar onze sprieten , onze mondwerktuigen , onze oogen 

 met de facetten ; ziet die vleugels , waarmede wij vrijer vliegen, 

 dan het water vloeit; want terwijl dit zijn bepaalden loop op 

 elk blad heeft, reizen wij naar onzen wil. —Hoe sterk einde- 

 lijk is onze angel ! 



De oorspronkelijke dieren hebben geen ledematen , maar elk 

 deel kan in de plaats treden van een ander. Wij hebben een 

 bepaalde, onveranderlijke gedaante, de resultante van kracht 

 en schoonheid. Wij hebben organen om te vangen en vaslle- 

 houdcn, om te loopen en Ie vliegen; wij kunnen er mede 

 in den grond graven, waarin wij onze verbazingwekkende 



