198 



den door die gemeene wanvoegelijkheden , die alleen op het 

 grove lichaam betrekking hebben ? En waarom blijft ons zoo 

 weinig tijd over voor de wetenschap en voor de kritiek van 

 het heelal? Ja, mijn waarde vrienden! ik kom er rond voor 

 uit, het is een moeilijke wereld waarin wij leven en al die 

 moeite dient nergens toe. Dit feit is de reden dat onze geheelc 

 litteratuur een melancholische lint bezit! 



5°. Ons leven is te kort ; gewoonlijk overtreft het getal onzer 

 levensjaren niet het getal der poolen aan den eenen kant van 

 ons lichaam. Een enkele keer wordt het vergroot door een 

 enkele voelhoorn. Minstens moest het zoolang duren, als het 

 aantal poolen en sprieten aan beide zijden bedraagt; dat zou 

 passend en eerbiedwaardig zijn. 



Ziedaar, zeer geachte toehoorders! wat het heelal is; dat 

 zijn zijn deelen ; dat is zijn doel , zijn plan ; dal zijn ook de fouten 

 er in; en dat is ook de trotsche voorrang des hommels, die 

 niet alleen de kroon is en het einde, maar die ook de wereld 

 genieten kan en verstaan, ja, die verder dan die wereld zien 

 kan en hare gebreken kan begrijpen — , die een edel, al is het 

 ook droefgeestig genoegen vindtin de gedachte, dat zij beter 

 kon zijn ! 



Zullen wij nu klagen over ons lot , wij die aan het hoofd staan 

 van elke afdeeling der natuur, als beheerschers van twee we- 

 relden? Dat zou den hommels onwaardig zijn. Laten wij er 

 Irotsch op wezen, dat we zoo groot zijn, en laten wij des 

 te grooter wezen, omdat we zoo trotsch zijn. 3Iaar bovenal, 

 mijn waarde vrienden , wees er van overtuigd : » nooit kunnen 



ER WEZENS ZIJN , DIE ONS OVERTREFFEN EN NAAK EEN GEHEEL ANDER 



tlan zijn gevormd." Wij zijn en wij zullen steeds blijven het 

 einde van het heelal, zijne eindoorzaak. Alles is voor ons alleen 

 gemaakt ! 



Geëerde vrienden! Ik zal niet lang meer leven; de koude 

 des doods zal spoedig mijne krachtige leden doen verstijven. 

 Gij zult mij vergeten om der wille van een, die grooter is dan 

 ik : — en ik , ach ! ik zal er niet over klagen ; men zal mij 



