-281 



als hel kaartje aangeeft, is Watson cenigen lijd in hel ónze 

 kere geweest nf er ook eene vergissing kan hebhen plaats ge- 

 had, zoodal. hij werkelijk * van de Kreeft had ingesteld. 



Dit kon alleen gebeurd zijn . indien een windstoot . die beeft 

 plaats gehad, terwijl hij onder het aangeven der tcekens voor 

 de laatste ster den kijker een oogenblik verliet . sterk genoeg 

 geweest is, om eene verplaatsing van de uuras van den kijker, 

 hoewel die geklemd was, Ie veroorzaken. 



Watson is met de andere slerrekundigen , die op hetzelfde 

 slation hadden waargenomen, nog later in briefwisseling gel re- 

 den , om Ie vernemen of hunne kijkers, die minder legen den 

 wind beschut geweest waren dan de zijne, door den bedoelden 

 windslool ook eenige verplaatsing hadden geleden. Hel ant- 

 woord was ontkennend en daarom meent Watson ten slotte, 

 dal hij mei veel waarschijnlijkheid kan beweren, twee nieuwe 

 planeten ontdekt te hebben. Of hel intra-mercurièele planeten 

 zijn, moet later blijken: hij zelf is er van overtuigd. 



Onafhankelijk van de waarneming van Watson is de eerste 

 der vermelde planeten , die wij a genoemd hebben , ook door 

 den heer L. Swift gezien, die insgelijks Ie Denver waarnam, 

 en even als Watson, onmiddellijk daarvan een verslag aan den 

 Kear-Admiral Rodoers , den superintendent van hel IJ. S. Naval 

 Observalory te Washington inzond. Die waarneming is dus 

 in alle geval boven allen twijfel verheven. — Minder zeker is 

 het beslaan der tweede planeet, wanl Watson bad door hel 

 doorgebrokene zonlicht geen lijd zieh Ie overtuigen, dal zijn 

 kijker nog op dezelfde ster gericht was, behoudens natuurlijk 

 de verplaatsing ten gevolge der dagelijksche beweging. 



De hoofdplanelen van ons zonnestelsel dragen namen van de 

 Goden der Ouden: dil was reeds bij de Griekscbe slerrekun- 

 digen hel gebruik. Bij 1'toi.kmaeus heelen de van ouds bekende 

 planeten Hermes, Aphrodile, Ares, Zeus en Kronos, waarbij 

 Helios en Selene (zon en maan moeien gevoegd worden om 

 het zevental voltallig te maken. Dil gebruik heeft men later 

 ook gevolgd; de Latïjnsche namen kwamen voor de Grieksche 



