water in de bron jGjöUlels. bevonden, terwijl op datzelfde 

 oogenblik de Inch ttempei-a tuur 27° bedroeg. 



Eigenschappen van het water. Het is helder, van aan- 

 genaam prikkelenden, zwak zoutachtigen iets inktachtigen 

 smaak en van zeer geringen zwavelwaterstofgasachtigen 

 reuk; bij 28°C. warmte is zijn sooitelijk gewigt l,00i>4r). 



Blaauw lakmoespapier wordt in het water dadelijk rood 

 gekleurd. Uit het water genomen , wordt het weder blaauw. 

 liood lakmoespapier werd door het water zwak blaauw 

 gekleurd. 



Chloorcalcium en ammonia brengen in het water spoe- 

 dig een aardachtig precipitaat te weeg en de dampen 

 van kokend mineraalwater, door barietwater geleid, vormen 

 in hetzelve koolzure barietaarde. 



Voegt men amylumpap en iodiumtinktuur bij het water, 

 dan kan men de aanwezigheid van zwavelwaterstofgas waar- 



nemen. 



os- 

 oor 



Bij verwarming van het water ontwikkelen zich vele 

 gasblazen en een wit precipitaat scheidt zich af. Tot 

 droogwordens toe uitgedampt, blijft een wit eenigzins 

 grijsachtig gekleurd , glinsterend zout terug. Dit zont is 

 slechts gedeeltelijk oplosbaar in gedestilleerd water. De daarin 

 oplosbare deelen geven, na verdamping, een wit gekristalli- 

 seerd zout, hetwelk hygroskopisch is, een zont-bitterachtigen 

 smaak en eene zwak alkalische reaktie bezit. De opl 

 sing van dit zout in water wordt wit geprecipiteerd d 

 potasch, koolzure potasch of ammonia. Het precipitaat, 

 door ammonia te weeg gebragt, verdwijnt na bijvoeging 

 van chloorammonium. Vervolgens oxalas ammoniae toe{>e- 

 voegd en de vloeistof verwarmd zijnde, wordt oxalas calcis 

 afgescheiden, in welks fikraat door phospliorzure soda, 

 phosphorzure bitteraarde-ammonia gevormd werd. 



Een gedeelte der oplossing met chloorammonium ge- 

 mengd en de vloeistof vervolgens met chloorcalcium en am- 

 monia behandeld, bleef dezelve helder. 



Een ander gedeelte der oplossing, na met salpcicr/.uur 



