IS 



den. Het flltraat werd met koolzure bariet verzadij^d, de 

 zwavelzure bariet er daarna weder uitgefdtreerd en de over- 

 blijvende vloeistof ingedampt. Het geringe geelwitte residu 

 had een' flaauwen smaak en de waterige oplossing daarvan 

 in wijnsteenznur koperoxyde-kali bragt geene metaalre- 

 aktie te Aveeg. Daaruit blijkt, dat de hars geene zooge- 

 naamde glukoside is. Vervolgens werden 240 greinen van 

 het ruwe harspoeder met alkoliol van 90 procent behan- 

 deld en het residu goed uitgewasschen en gedroogd. Het ge- 

 wigt daarvan bedroeg 29 greinen, zoodat 211 waren opgelost. 

 Van deze 29 greinen nam water nog 20 greinen op. De 

 onopgelost gebleven 9 greinen bestonden uit hout- en aard- 

 achtige bestanddeelen. 



100 deelen van de ruwe hars der Mangostan geven dien- 

 tengevolge : 



87,917 oplosbaar in alkohol (hars). 

 8,355 oplosbaar in water (gom). 

 5,7l>0 onoplosbaar (hout-en aardachtige zelfstandigheden). 



100,000 



Om de hars weder uit de alkoholische oplossing te krij- 

 gen, werd deze bij eene matige warmte ingedroogd. Hier- 

 bij was niets van eene kristalachtige afscheiding te bespeu- 

 ren, maar tot zelfs bij de geheel e opdrooging toe vertoonde 

 zich het geheel altijd als eene heldere amorphe massa, 

 waardoor tevens de hooge graad van oplosbaarheid der 

 hars werd aangetoond. Het gedroogde residu vormde, na 

 gewreven te zijn, een helder citroengeel poeder. Dit poeder, 

 de gezuiverde hars, diende tot de navolgende proeven. 



Onder het mikroskoop gezien kon men er niets kristal- 

 achtigs aan ontdekken. 



10 greinen zuiver harspoeder, voorzigtig in een' plati- 

 nakroes verbrand, lieten 0,0512 grein, derhalve 0,312 

 percent of bijna i/soo bruinachtige asch na. 



20 grein werden in een getareerd standkolfje gedaan en 

 daarna bij lange tusschenruimten, telkens eene kleine hoe- 

 veelheid alkohol van 90 procent er bij gevoegd, tot dat 



