benevens een weinig hars opgelost wordt, terwijl het groot- 

 ste gedeelte der hars zich als een geel poeder afzondert. 

 Brengt men in de azijnzure oplossing zwavelwaterstof, dan 

 ploft, behalve het loodoxyde, ook de hars neder en kan het 

 precipitaat door middel van alkohol verwijderd worden. 



Tot bepaling van het loodgehalte dezer verbinding wer- 

 den dadelijk 0,401 grammen in een' porceleinen kroes bij 

 eene warmte van lioo C. gedroogd, hetgeen een gewigts- 

 verlies van 0,006 grm. opleverde. De overblijvende 0,595 

 werden zoolang uitgegloeid, dat alle organische bestand- 

 deelen vernietigd en verbrand waren, daarna door middel 

 van oxydatie van het verkregen metallisch lood met een 

 paar droppels sterk salpeterzii ur vermengd, vervolgens 

 gedroogd, op nieuw uitgegloeid en gewogen. Hetgeen nu 

 in den kroes aanwezig was, uit zuiver loodoxyde bestaan- 

 de, bedroeg 0,2302 grm. 0,395 grm. der lood verbinding, 

 gedroogd bij IIO^C. bestonden derhalve uit: 



0,2505 loodoxyde. 



0,1445 organische zelfstandigheden. 



0,3950 

 Eene tweede bepaling van het lood leverde dezelfde 

 uitkomst op. 



0,658 grm. der loodverbinding verloren aan gewigt bij 



110°C. 0,010 grm., hetgeen met het hiervoren verkregen 



gewigtsverlies overeenkomt. De overschietende 0,648 grm. 



moesten derhalve naar de vorenstaande berekening bevatten: 



0,410947 loodoxyde. 



0,237053 organische zelfstandigheden. 



0,648000 



Bij verbranding van deze 0,648 grm. met koperoxyde, 

 enz. verkreeg ik 0,5865 grm. koolzuur, bevattende 0,159954 

 koolstof en 0,146 grm. water, bevattende 0,016222 water- 

 stof. 



Voor de zuurstof blijft derhalve over 0,060877 grm. en 

 beslaan diensvolgens de 0,643 loodverbinding uit: 



