24 



gefillreerd en liet fikraat bij ecne matige warmte ingedampt. 

 In dezelfde verhouding waarin de ammonia verdween, 

 scheidde zich de opgeloste hars ook weder af, doch nam 

 daarbij eene zwartachtig groene kleur aan. Nadat ze 

 droog was, fijn gewreven, vertoonde zij zich als een olijf- 

 groen poeder. In kaliloog werd dit met eene fraaije, groene 

 kleur opgelost, zonder dat daarbij eene ontwikkeling van 

 ammonia koude waargenomen worden. 



Het kon mogelijk zijn, dat de groene kleur van de al- 

 pha- hars aan eene verandering, daarin gedurende de in- 

 damping der ammonia-oplossing ontstaan, te danken was. 

 Ik trachtte derhalve te ontdekken of de warmte ook van 

 invloed geweest Avas, en liet daarom eene nieuwe ammo- 

 nia-oplossing van de alpha- hars bij eene gewone tem- 

 peratuur verdampen , maar ook thans verkreeg ik een , of- 

 schoon niet zoo intensief, groen residu. 



Ik maakte deswege nogmaals eene zoodanige oplossing 

 en oververzadigde die met zoutzuur, waardoor onmiddellijk 

 al de opgeloste hars in gele vlokken precipiteerde , die 

 evenwel na de uitwassching opdroogende een' groenachti- 

 gen tint verkregen. De door deze derde behandeling ver- 

 kregene alpha-hars smolt reeds op kokend water, en bij 

 eene nadere proef werd dan ook het smeltpunt op 80° ge- 

 vonden. 



0,519 grm. luchtdrooge alpha-hars ondergingen bij eene 

 temperatuur van 70^0. een gewigtsverlies van 0,029. Er 

 bleven dus nog 0,290 grm. over, en deze gaven bij ver- 

 branding 0,720 grm. koolzuur, waarin 0,196565 koolstof, 

 en 0,178 grm. Avater, waarin 0,019855 waterstof aanwezig 

 waren. 



Die 0,290 grm. bevatten derhalve 0,075804 grm. zuur- 

 stof en de percentsgewijze zamenstelling der alpha-hars is: 

 67,712 koolstof, 



6,859 waterstof, 

 25,449 zuurstof, 



100,000, 



