die alzoö weder met die van de oorspronkelijke hars 

 overeenkomt. Dien ten (jevol(]e had de vrije alpha-hars 

 dezelfde bestanddeelen als die, Avelke aan loodoxyde ge- 

 bonden was, en bij de afscheiding nit de ammonia-oplos- 

 sing geene verandering ondergaan. 



b. De beta-hars, namelijk het bij de behandeling met 

 vloeibare ammonia onopgelost blijvende gedeelte, vormt 

 een ligt poeder, eenigzins lichter geel gekleurd dan de zui- 

 vere hars, dat gemakkelijk weder in alkohol en ether wordt 

 opgelost, doch eerst bij 115°C. smelt. Door kaliloog wordt 

 het niet geheel opgelost; van o greinen bleven er namelijk 

 1,125 greinen onopgelost; de goudgele kali-oplossing wordt 

 door zuren in gele vlokken geprecipiteerd. 



Het aschgehaltc der beta-hars werd op 1,515 percent 

 bevonden. 



0,324 grm., overeenkomende met 0,519 grm. aschvrije zelf- 

 standigheid, gaven bij 100° gedroogd wordende, een gewigts- 

 verlies van 0,025 grm. Eene voortdurende verhitting tot 

 volkomene smelting toe had geen verder gewigtsverlies ten 

 gevolge. De overgeblevene 0,294 grm. (aschvrije) zelfstan- 

 digheid gaven bij verbranding 0,570 grm. koolzuur met 

 0,15545 koolstof en 0,208 grm. water, waarin 0,02511 wa- 

 terstof. 



Voor de zuurstof blijven dus 0,11544 over, en is de 

 percentsgewijze zamenstelling der beta-hars: 

 52,874 koolstof, 



7,861 waterstof, 

 59,265 zuurstof, 

 1O0",ÖÖÖ" 

 Overeenkomende met de formule C ^s H 22 o 20^ ^\[^, ^p 

 100 deelen: 



52,941 koolstof, * 



7,845 waterstof, 

 59,216 zuurstof, 

 ~100,000 

 vordert. 



