39 



nedenwaarts van eene dikke dwarsche streng voorzien is. 

 Op den laatsten dezer 5 halve ringen volgen, alvorens de 

 bronchus de long bereikt, regts nog 10, links 9 naar bo- 

 ven konkave, gestadig kleiner wordende en van binnen 

 dooreen vlies geslotene halveringen, (benedenste bronchiale 

 ringen) . 



Na de ingewanden dezer vogels kort te hebben be- 

 schouwd, voegen wij nog eenige opmei-kingen bij omtrent 

 hun beenstelsel. 



Wat den schedel betreft, is de aan het achtergedeelte 

 van de orbita gelegene processus orbitalis posterior buitenge- 

 woon hoog naar boven gelegen en wel ten gevolge van de 

 bijzonder sterke ontwikkeling van den musc. plerygoïdeus 

 exlernus s. orhiio-maxillaris. Deze ontspringt namelijk niet, 

 gelijk bij de meeste vogels, van de achterzijde der orbita 

 of beneden genoemd uitstereksel, maar in eene diepe sleuf 

 welke zich tusschen deze en het planum temporiim be- 

 vindt. De scherpe achterkant van den proc. orb. siip. 

 gaat in eene linea semicircularis over, welke deze sleuf, 

 fovea orbito-maxillaris, van boven omgrenzende, naar ach- 

 teren en beneden in een klein tuberculvun uitloopt en 

 hierna Aveder stijgende, het planum temporum van voren 

 begrenst. Ook dit is van aanzienlijke diepte en neemt 

 verreweg het grootste gedeelte van de buitenzijde der 

 ossa parietalia in, naar achteren zich bijna tot aan de 

 sutura sagittalis uitstrekkende. Deze beide foveae wor- 

 den van elkander gescheiden door eene nagenoeg lood- 

 regte linea, welke van voornoemd tuberculum uit bene- 

 denwaarts in den processus zyfiomaticüs van het slaapbeen 

 uitloopt. Ook deze, onmiddellijk voor de ter verbinding 

 met het os quadratum bestemde geledingsvlakte gelegen, 

 heeft eene meer dan gewone lengte. In het algemeen 

 zijn al de ter aanhechting van de kaauAvspieren die- 

 nende beendeelen even als deze zelve sterk ontwikkeld en 

 verklaren genoegzaam de groote kracht, welke deze vo- 

 gels met hunnen snavel uitoefenen. Ook de linea scmi- 



