94 



uit eene nagenoeg zuivere oplossing van rietsuiker, maar 

 stellig met eene andere soort van suiker, welke men on- 

 kristalliseerbare suiker, stroopsuiker of glukose noemen 

 kan, vermengd is, zoodat wanneer b. v. 100 deelen riet- 

 sap gerekend worden van 10 — 18% aan suiker te bevatten, 

 er al ligtelijk een paar deelen hiervan zullen moeten af- 

 getrokken worden, welke als zoodanig niet in rekening 

 kunnen worden gebragt. 



Het zal onnoodig wezen hierbij op te merken , dat ik me- 

 de getracht heb, om eenig verband optezoeken, tusschen 

 de weersgesteldheid, den ouderdom van het riet, de aard 

 van het sap en de hoeveelheid glukose van dit laatste. 

 Het is mij echter tot heden toe nog niet mogen gelukken, 

 ten deze aanneembare resultaten te bekomen. Ik had ver- 

 wacht te zullen vinden , dat hoe grooter de densiteit van 

 het sap was, hoe minder de hoeveelheid glukose zoude 

 wezen, maar vond dit niet bewaarheid, en ofschoon een 

 hoog glucose gehalte (5%) het sap kenmerkte, toen het 

 door den te ver gevorderden staat van rijpheid van het 

 riet, zuur begon te worden, zoo vond men ook deze twee 

 cijfers tweemalen bij niet zuur sap, bij de proeven in de 

 maand Juny bewerkstelligd. Later en meer uitgebreid 

 onderzoek, zal hierover dienen te beslissen. 



Aanleiding echter om voorloopig als waarschijnlijk aan 

 te nemen , dat het glukose gehalte van het rietsap, in eenig 

 verband staat met deszelfs densiteit, bestaat er wel, zooals 

 ik uit het volgende wil aantoonen. 



Zooals bekend is, bevat het bovendeel van den rietstok, 

 nimmer zooveel suiker als het benedendeel, en om dit 

 door het nemen eeniger proeven, ook voor mij tot volko- 

 mene zekerheid te doen worden, deed ik eenige bepalin- 

 gen van de densiteit van het sap uit beide gedeelten van 

 den rietstok, en knoopte hierbij met een het onderzoek 

 naar het glucose gehalte van het sap aan, met de volgende 

 uitkomsten. 



