96 



deelen als de glukose (eiwit , zouten enz.) eenen reduceren- 

 den invloed op het koper in het gebruikte proefvocht voor- 

 handen , zouden kunnen uitoefenen. Zelfs was ik reeds be- 

 gonnen , om te dienen einde eiwit alleen op dezelfde wijze 

 als het rietsap met het proefvocht te behandelen (10 gram 

 versch eiwit, gaf werkelijk hierbij een wel gering maar 

 toch weegbaar nederslag van eerste koperoxyde) toen ik 

 op grond van de hoogst minime hoeveelheden dezer stoffen 

 op 4 a 6 gram rietsap voorhanden, mij van de ongegrond- 

 heid, om hieraan eenen beduidenden invloed op de ver- 

 kregen cijfers toe te schrijven overtuigde en dus van het nemen 

 dezer nadere proeven , heeft doen afzien. Te meer werd 

 ik in dat gevoelen versterkt, dewijl ik bij de voortzetting 

 mijns arbeids in de suikerfabrieken te Soerabaja en waar- 

 op ik later uitvoerig hoop terugtekomen , bij het onder- 

 zoeken van het gedefeceerde sap (rietsap dat onmiddellijk 

 uit den molen in door stoom verwarmde defecatiepannen 

 welke tot 2000 n. k. sap kunnen bevatten stroomt, even 

 onmiddelijk met kalk bedeeld en daarbij aan eene tempe- 

 ratuur van 97 — 100 °G. blootgesteld wordt, en waaruit 

 dus meest al het planteneiwit verwijderd is), mede altijd 

 van 2,6 — 5,2% aan glukose verkreeg en hier althans, aan 

 eenen dergelijken invloed niet te denken viel. 



Als resultaten van het nu beschreven onderzoek , zal ik 

 de volgende punten aangeven. 



1. Het op Java gekweekte suikerriet bevat behalve riet- 

 suiker, een afwisselend gehalte aan stroopsuiker (glukose.) 



2. De stelling dat versch rietsap van rijp en gaaf suiker- 

 net verkregen , slechts eene soort van suiker (rietsuiker) 

 bevatten zoude, kan dus niet meer als eene algemeene 

 blijven stand houden. 



3. De graad van dit glukose gehalte, de invloeden waar- 

 onder het gevormd wordt en het verband dat tusschen de 

 andere eigenschappen van het rietsap en dit glukose ge- 

 halte bestaat, is een welligt moeijelijk maar daarom niet 



