102 



variëteiten , de zoogenaamde rassen enz. Avelke bij den 

 veestapel voorkomen en van welke zich de meeste uit- 

 muntend eigenen (als het w^are hunne tijpe bereiken) op 

 eene zekere soms kleine uitgestrektheid van onzen aardbol 

 en toch weder geenszins om onder overigens (schijnbaar) 

 volmaakt gelijke verhoudingen, op andere plaatsen, de- 

 zelfde goede eigenschappen te behouden. Het is eene zaak 

 eindelijk M^aarover veel geschreven maar nog weinig ver- 

 klaard is, doch die ons toch daarop wijst, van niet dan 

 met de uiterste behoedzaamheid , de plaatselijk voorko- 

 mende variëteiten, zoowel van planten als van dieren, op 

 groote schaal althans, te gaan veranderen. 



Zooals het met de rijst is gelegen, zoo is het mede met 

 het suikerriet het geval. Op de eene plaats, geeft het 

 roode suikerriet betere uitkomsten dan het witte, en zoo 

 omgekeerd in vele nog andere dergelijke gevallen, zonder 

 dat het ons altijd mogelijk is, deze verschijnselen naar 

 eisch toe te lichten. 



Te Buitenzorg had het Borneo-riet , tijdens de twee eerste 

 aanplantingen een sap, welker densiteit van 9 tot 12° 

 Beaumé bedroeg; de derde aanplant leverde gedurende al 

 zijne rijpheids perioden , gedurende vier maanden tijds on- 

 ophoudelijk nagegaan, nimmer een sap op, dat meer dan 

 8Vo °B. aanwees, terwijl het in de residentie Soerabaja 

 9 ojc. aantoonde. Toch was vooral op eerstgenoemde plaats 

 ruim uiteengeplant, juist zooals van uit Borneo was aan- 

 gewezen, (2Y3 voet in de rij en oVs voet buiten de rij). 

 Het riet was dus bepaaldelijk in goede eigenschappen ach- 

 teruitgegaan , zoodat ik op grond der thans aangetoonde 

 feiten herhale, 



» Dat het zoogenaamde Borneo-riet, Avelke goede resul- 

 » taten het dan op genoemd eiland moge gegeven hebben , 

 «niet geschikt is, om ook op Java deze zelfde uitkomsten 

 » te doen verkrygen. 



