OVER 



DE HOEDANIGHEID VAN SUIKERUIETSAP, DAT 



DOOR MIDDEL VAN STOOMHITTE EN OP 



OPEN VUUR TOT TJING IS VERKOOKT, 



Iedereen die zich met de uitoefening der suikerfabrij- 

 kaadje afgeeft, zal ongetwijfeld gaarne deze stelling be- 

 amen, »dat het doel van den suikerfabrijkant wezen moet, 

 » om van eene gegevene lioeveelheid rietsap , de grootst 

 » mogelijke hoeveelheid suiker te bereiden van de beste 

 » soort , met de minste onkosten en in den kortsten tijd. 

 "(Dit laatste is vooral op Java eene waarheid; iedereen 

 die het verband kent, dat er tusschen den maaltijd van het 

 riet en de bewerking en beplanting der suikerriet en sawah- 

 velden voor een' volgenden oogst bestaat, zal het beamen). 



Doordrongen van het gewigt dezer zaak, heb ik tijdens 

 den suikeroogst van 1858, gedurende de weinige dagen 

 welke ik in de gelegenheid was , aan dit gedeelte van 

 mijn onderzoek te wijden , mij beijverd om door eenige 

 proeven aan de suikerfabrieken zelve genomen , onder meer 

 andere gewigtige zaken , deze twee vraagpunten te beslissen. 



1. Bestaat er verschil in de mate der siroopvorming, 

 (vorming van onkristalliseerbare suiker) in rietsap dat op 

 open vuur of door stoomhitte bij toetreding der dampkrings- 

 lucht tot Tjing is verkookt geworden en zoo ja, hoeveel? 



2. tot welke densiteit (uitgedrukt in o Beaumé) is het 

 doeltreffend en voordeelig tevens, dat men rietsap, volgens 

 welke methode dan ook, tot Tjing verkoke. 



De proeven hiertoe vereischt, had ik gaarne gedurende 

 een langer tijdsverloop voortgezet. Op den vijfden Junij 



