114 



stel kunnen aanvoeren, dat wanneer het rietsap op open 

 vuur voor het eerst verwarmd wordt, men toch zooals 

 trouwens overbekend is in staat wordt gesteld , een groot 

 gedeelte der afgezette stoffen welke ook bij de defecatie 

 verwijderd worden (schuim), mede wegtenemen. Ik stem 

 dit volkomen toe, doch moet met het oog op de noodza- 

 kelijkheid van te weten hoeveel sap per oogst in eene fa- 

 briek verwerkt wordt, opmerken. 



1. dat het sap alsdan, voor dat het in de batterijen 

 vloeit , in bakken van bekenden inhoud wordt opgevan- 

 gen en er dus eenigen tijd verloopt, voordat deze gevuld 

 zijn en geledigd worden , in welke het sap ondanks eene 

 toevoeging van kalk, gelegenheid heeft om voor een deel 

 te worden omgezet ten koste der in hetzelve bevatte riet- 

 suiker, iets waarvan bij het defeceren geen sprake kan 

 zijn. 



2. dat door het snel aan het koken geraken van het 

 sap dat onmiddellijk op open vuur verhit wordt, de rigti- 

 ge verwijdering der afgezonderde deelen, nimmer zoo vol- 

 komen kan plaats grijpen als dit in de defekatie-pannen 

 het geval is, dewijl deze (het vuil) zich aanstonds in het 

 kokende sap verdeelen en alsdan hunne der suiker om- 

 zettende invloeden, ongestoord kunnen uitoefenen. 



De defekatie-pannen welke ik op de verschillende fa- 

 brieken heb waargenomen (het grootste aantal was tien 

 op eene fabriek) en welke van 1000 tot 2000 n. k. vocht 

 konden inhouden, voldeden volgens mijn oordeel alle uit- 

 stekend aan het doel waartoe zij aangewend werden. Uit- 

 gaande van de vaste stelling, dat hoe spoediger het sap 

 wordt verwerkt hoe beter dit is, zij het mij nog vergund 

 de volgende opmerkingen hieromtrent mede te deelen. 



1. dat aan eene inrigting zooals b. v. op de fabriek 

 Krian bestaat, alwaar de goot (welke met koper bekleed 

 behoort te zijn) welke het sap van den molen naar de 

 defekatie-pannen geleidt, over de geheele lengte dezer is 

 voortgezet, waardoor men steeds in de gelegenheid is, om 



