122 



Bij gebrek aan dusdanig een vochtweger, vermenigvul- 

 dige men het afgelezene aantal graden met het getal twee 

 en trekke vervolgens van het produkt twee af, waarna 

 men tamelijk naauwkeurig met de hoeveelheid suiker be- 

 kend zal zijn, welke in het rietsap aanwezig is (b. v. sap 

 van lOo B. X 2 — 2= 18% suiker). Men zal uit het aantal 

 graden dat het sap in de tabel voorgesteld zijnde bezat, 

 duidelijk opmerken, dat dit bij alle onze proeven, volgens 

 den bovenaangegeven maatstaf berekend en behalve dat 

 van het omgevallen riet, ruim 18% suiker bevatte, en 

 dus van suikerriet afkomstig was, dat voortreffelijk mogt 

 genoemd worden, suikerriet zooals men het dikwijls inde 

 residentie Soerabaja, waar alle deze proeven genomen 

 werden, aantreft. 



Uit de bovenstaande tabel , aangenomen dat er op de 

 fabrieken steeds wordt gewerkt in dezelfde verhouding als 

 tijdens ik mijne proeven deed en men deze tevens als een 

 grondslag voor geheel Java , zoude mogen aannemen , blijkt, 



1. Dat men bij het persen van het suikerriet, gemiddeld 

 aan sap verkrijgt ruim 70% (TOYis)- 



2. Dat men dus, de absolute hoeveelheid sap in het 

 riet aanwezig = 90% stellende , men daar waar men b. v. 

 over 100 deelen sap te beschikken heeft er niet meer dan 78 

 verkrijgt, zoodat er p. m. Yj sap in het riet terug blijft. 



3. Dat de tijd welke men besteedt om het riet te ver- 

 malen, regtstreeks in verband staat met de hoeveelheid 

 sap , welke hieruit verkregen w^ordt. 



4. Dat al het riet (uitgenomen het omgevallene) een sap 

 bevatte, waarin minstens 18% suiker voorhanden was. 



5. Dat de persing van het riet in Oost-Indië, op veel 

 volkomener schaal plaats grijpt, dan in de West-Indische 

 bezittingen het geval is. 



Het zoude thans voor menigeen aanlokkelijk wezen, 

 om op grond van bovengemelde proeven , eens te gaan 

 berekenen, hoeveel suiker er bij de fabrijkaadje van deze 

 op Java, per jaar zooal verloren gaat. Wanneer men 



