125 



toch 1/5 aan sap dat 18% suiker en enkele malen zelfs 

 meer inhoudt in de ampas teruglaat, dan zoude het op- 

 pervlakkig bezien niet veel zw^arigheden in hebben, om 

 mede Y5 verlies aan suiker , als grondslag dezer berekening 

 aan te nemen. Ik voor mij zal dit evenwel niet doen , 

 overtuigd als ik ben, dat eene dergelijke berekening in 

 alle opzigten, onnaauw^keurig zoude zijn. 



1. Omdat mij het onderzoek geleerd heeft, dat het on- 

 juist is aan te nemen, dat al de suiker in suikerriet aan- 

 wezig, steeds voor kristallisatie vatbaar is; suikerriet be- 

 vat wel degelijk onkristalliseerbare suiker; de hoeveelheid 

 echter zal steeds verschillend wezen en dat wel door den 

 invloed van omstandigheden, welke ons nog ten eenenmale 

 onbekend zijn. 



2. omdat het oogstjaar van 1837, gedurende welke deze 

 proeven genomen werden, wat de suiker in het rietsap 

 voorhanden betreft, zoo ongemeen gunstig was, dat de 

 aangetoonde resultaten, niet als eene algemeene basis der 

 berekening van voortdurend suikerverlies, geschikt kunnen 

 zijn. 



3. Dewijl daarenboven niet overal op Java het suiker- 

 riet even rijk aan suiker is, zooals mij dat (later te pu- 

 bliceren) talrijke onderzoekingen geleerd hebben; 18 en 

 20% suiker in suikerriet aanwezig , is volstrekt geen 

 regel, 16% komt veel meer voor maar ook 14 — 12 ja tot 

 10% toe. 



Vooraleer dus hieromtrent berekeningen kunnen gemaakt 

 worden , welke den toets der waarheid kunnen doorstaan , 

 dienen een tal van verschillende onderzoekingen in het 

 werk gesteld te worden, welke ons vooralsnog geheel ont- 

 breken en kan men dus alle cijfers welke hieromtrent op- 

 gegeven zijn , in den meest strikten zin des woords , als 

 onjuist beschouwen. 



Eene andere vraag welke zich aan de voorgaande sluit, 

 is deze » zoude het niet voordeelig zijn uwe ampas in plaats 

 » van deze als brandstof bij de suikerbereiding te gebrui- 



