162 



Ik heb het echter maar bij het bovenstaande laten be- 

 rusten, zoowel omdat mij geene genoegzame hoeveelheid 

 der plant voor het oogenblik meer ten dienste stond, als 

 omdat mij de noodige chemikaliën ontbraken, maar hoofd- 

 zakelijk omdat het mij toch reeds gelukt was, langs de bo- 

 venvermelde wegen eene toereikende hoeveelheid bitterstof 

 te bekomen, om hare belangrijkste eigenschappen na te 

 gaan, en mij, zelfs bij meer dan toereikende hoeveelheid 

 stof niet de vereischte middelen ten dienste waren om het 

 ekwivalentgewigt en de elementaire zamenstelling te be- 

 palen. 



Dit het bovenstaande onderzoek is dus gebleken, dat de 

 bitterstof, in de Cocculus crispus vervat, eene eigenaar- 

 dige is, die met de meeste andere uit de daaraan zoo 

 rijke familie der Menispermeae weinig meer dan den bit- 

 teren smaak gemeen heeft. 



Tot dusverre zijn namelijk de navolgende bijzondere 

 stoffen gevonden, in niet meer dan drie planten uit deze 

 familie : 



De Cocculus j^almatus bevat kolumbine, berberine en 

 kolumbozuur, welke ligchamen alle drie van zeer bitteren 

 smaak zijn. De beide eerste zijn kristallijn, het laatste is 

 amorph, maar bezit eene sterk zure reaktie en is in ether 

 oplosbaar. 



In de Anamirta cocculus komen voor: pikrotoxine, me- 

 nispermine, paramenispermine, waarvan het eerste kris- 

 tallijn en in ether oplosbaar is; de beide andere missen den 

 bitteren smaak en kunnen mede in kristallen verkregen 

 worden. 



Verder komen in dezelfde plant ook nog voor: kocculine- 

 zuur (acid. hypopicrotoxicum) en menispermine-zuur, die 

 beide eene zure reaktie bezitten en uit oplossingen door 

 zuren worden neergeslagen. 



In de Cissampilos Pareira heeft Wiggers ^) het zeer 



') Ann. (Ic Pharmacic XXXIII, 81. 



