1G7 



gens vallen, en de grond neiging heeft om nat en drassig 

 te worden. Het schijnt dat het regenwater alsdan de op- 

 losbare deelen der guano te spoedig wegvoert, terwijl ook 

 de moeijelijker bewerking van den grond bij klei, een be- 

 letsel tegen de behoorlijke verdeeling der geringe hoeveel- 

 heid guano is 



Voor die soort van gronden (vlakke klei) is gebleken 

 dat gemalen oliekoeken, met 15 a 20 percent kalk ver- 

 mengd, de beste meststof voor suikerriet, en dus waar- 

 schijnlijk ook voor andere planten is. ^) 



Eveneens moet men zorgen de guano niet aan te bren- 

 gen, wanneer men langdurige droogte te verwachten heeft, 

 dus niet in het begin en het midden van de oostmoesson, 

 omdat al de ammonia, zoowel de vrije als de uit derzel- 

 ver verbindingen in den grond losrakende, alsdan door 

 de vlugtigheid nutteloos in den dampkring zich verliest. 

 De onoplosbare deelen der guano blijven ,wel over, maar 

 die zijn gering in vergelijking van de zoo kostbare am- 

 monia en derzelver verbindingen. 



De oorzaak van de mislukking der proeven, daar waar 

 dit wordt opgegeven, ligt dus geheel buiten de meststof 

 zelve, maar moet alleen aan de verkeerde aanwending ge- 

 weten worden , en instede daarom de guano als meststof 

 geheel te veroordeelen en ongeschikt te verklaren , mag en 

 moet men wijzen op de klippen, die daarbij te vermijden 

 zijn. 



Ik geef hier in den vorm van tabellen de resultaten van 

 twee proeven, genomen in 1857 en 1859 (oogstjaren) en 

 voeg tot regt verstand, het volgende daarbij. 



De eerste proef, tabellen A — 1 en A — 2 , is in de vol- 

 strekte grootte van derzelver uitkomsten gevicieerd door 



1) De aanwending van kalk bij de oliekoeken is het eerst geschied door den 

 heer Sloet van Oldruitenborgh in Madioen , en na bekomen mededeeling, door 

 mij met het beste sukces ook hier toegepast. De werking is sneller, maar 

 houdt minder lang aan dan zonder het gebruik van kalk. 



