185 



bepalen , welke van de opgegevene zes toestanden (ten aan- 

 zien van het getal boomen d. i. individuen aan wie hij eigen 

 was) veelvuldiger werd aangetroffen dan de andere. Het is 

 mij natuurlijk niet bekend, of die verhoudingen bij de, in 

 de bosschen van Zuid- Amerika in 't wild groeijende boo- 

 men standvastiger zijn. Indien echter een toetsmiddel 

 voor de bestendigheid der soorten en van het hun toege- 

 schreven karakter moet worden ontleend uit de kuituur 

 der gewassen, dan kan de lengte van stijl en meeldraden 

 met betrekking tot elkander en tot de bloembuis , bij het 

 geslacht Cinchona niet tot de onderscheidingsken teekenen 

 gerekend worden. Bovendien werd bij twee exemplaren 

 eene opmerkelijke verscheidenheid in den vorm der vruch- 

 ten waargenomen, namelijk bij N». 52 (op den G. Gede) 

 met zeer dikke, buikige en korte doosvruchten in vorm 

 nabij komende aan die van C. calisaya, en bij N». 59 (in 

 het oude plantsoen op denzelfden berg) met buitengemeen 

 smalle en dunne doosvruchten , die in hun benedengedeel- 

 te en in het midden naauwelijks een weinig dikker zijn 

 dan aan hun boveneinde en die in dezelfde mate kleinere 

 smallere zaden bevatten, terwijl toch ten aanzien van alle 

 overige organen (bladeren en bloemen) van beide exem- 

 plaren hoegenaamd geen verschil met het karakter der an- 

 dere exemplaren kon worden bespeurd. Ten einde later 

 in ervaring te kunnen brengen of die verscheidenheden 

 in den vorm der doosvruchten zullen erfelijk zijn, heb ik 

 de zaden afzonderlijk opgekweekt en de plantjes binnen 

 eene omheinde afdeeling van het bosch met hun nummer 

 voorzien '). 



Daarentegen heeft de vorm van de bloem (corolla) zich 

 bij alle individuen als volkomen bestendig doen kennen. 

 Ik heb honderdduizenden van deze bloemen die zich wel- 

 dra van den kelk scheiden en neervallen , gezien , waarme- 



1) Nr. 32 is echter sedert dien lijd door eenen omgevallen boom verplet terd 

 geworden. 



