186 



vankelijk hield ik ze voor C. cordifolia Mutis, maar later 

 vond ik, dat ze met den door Howard bekend gemaakten 

 en vervolgens door Klotzsch beschreven' stamboom van 

 den echten, rooden kinabast eene veel grootere overeen- 

 komst hebben, dan met eenige andere bekende Cinchona- 

 soort; uithoofde waarvan ik haar voor C. succirubra ') zal 

 blijven houden , tot dat de te verwachten bloemen en vruch- 

 ten ons nadere opheldering daaromtrent zullen hebben ver- 

 schaft. Ook deze soort die ter hoogte van 6300 tot 6800 

 voet op den G. Malawar welig groeit , is door opgekweekte 

 stekken reeds tot het getal van 14 stuks opgevoerd gewor- 

 den. Andere kinasoorten bezitten wij tot heden toe op 

 Java niet. 



Korten tijd nadat ik mijn vorig berigt aan de redaktie 

 van dit tijdschrift had afgezonden werd het besluit geno- 

 men om de kinaboomcn te Tjibodas (op den G. Gèdé) 

 te verplaatsen. De redenen, die hiertoe aanleiding gaven 

 en die de lezer reeds uit het vroeger medegedeelde zou 

 kunnen opmaken , waren voornamelijk drie, te weten 1 o het 

 blootgesteld zijn der kinaboomen te Tjibodas aan de zon, 

 zonder eenige schaduw: 2», de uiterst dunne aardlaag op eene 

 voor de wortelen ondoordringbare rotsbank; en 5°, het op- 

 gevuld zijn van die aardlaag met doode en vermolmde 

 wortelen, waaruit overal en in groote hoeveelheid een 

 draad- en byssusvormig mycelium (of onderaardsche zwam, 

 Rhizomorpha) is opgewoekerd, dat de wortelen van de ki- 

 naboomen heeft aangetast. Deze vermolmde wortelen zijn 

 de overblijfselen van het rasamalaM^oud , dat vroeger hier 

 stond en dat de heeren Teysmann en Hasskarl bij de aan- 

 legging van dit kinaplantsoen hebben weggekapt. 



') Waarvan Klotzsch de diagnosis ontworpen heeft op bladz. 60 van zijne 

 verhandeling «Uber die Abstaranmng der in den Handel vorkommenden rothen 

 ('irmavindc. Berlin 1S")8. 



