230 



te zwaar beladene tak, door den ingezogen regen nog zwaar- 

 der gemaakt, afbreekt, op den weg neerploft en paarden 

 en menschen verschrikt, — en men vergast zich derhalve 

 op het gezigt van ecne onbedekte, open liggende beemdc. 

 De Javanen noemden deze plaats , die langwerpig rond van 

 gedaante en in de rigting van het n. o. naar het z. ^v. 

 ongeveer 1000 voet lang is, Rawa-Rantja beuroem. Gedu- 

 rende den regentijd (zoo als thans het geval is) hoopt zich 

 het water in het eenigzins dieper liggend middenpunt er 

 van op en vormt een klein meertje of rawa. 



Dergelijke, met kort voedergras begroeide, vlakke plaat- 

 sen, gewoonlijk rond van vorm en zelden meer daneenige 

 honderd voet middellijn bevattende, worden vele hier en 

 daar verstrooid in deze bosschen aangetroffen, zoomede op 

 de ziiidhelling Aan den G. Malawar, waar zij op de ver- 

 schillende bergribben, doch steeds op eene korresponde- 

 rende hoogte, trapsgewijs boven elkander liggen. Het gemis 

 van geboomte op deze plaatsen vindt zijne natuurlijke ver- 

 klaring dan , wanneer zij kleine bekkens (kommen) vormen, 

 in het midden waarvan het regenwater staan blijft. Indien 

 het water echter, zoo als bij het meerendeel er van het 

 geval is, al is het met eene zeer geringe daling des bo- 

 dems, vrijen afloop heeft, dan valt de reden of de oor- 

 zaak niet dadelijk in het oog, waarom de rand van het 

 bosch door eene zoo scherp geteekende lijn begrensd en 

 rondom den grasbodem heen als afgebakend is. Maar 

 juist deze natuurlijke (en niet door menschenhand gevorm- 

 de) grens tusschen het bosch en het helder groene gebied 

 der Gramineën is het, die het schoonste, niet ligt met 

 woorden te beschrijven gezigt oplevert. Men aanschouwt 

 namelijk hier de afgeronde kruinen van het bosch, die over 

 den grasgrond heengebogen zijn en waarvan het jongere 

 geboomte zoo ver overhelt en zoo diep naar beneden is 

 gebukt, dat het gebladerte er van bijna den grasvloer aan- 

 raakt en een gewelf gevormd wordt , onder het dak waarvan 

 men o|) den grasbodem zelven heen kan wandelen, — zonder 



