231 



dat die grens, die eens aan het boscli is aangewezen, ooit 

 dooreen' enkelen boom, of een' enkelen struik zou worden 

 overschreden , alware het slechts é^'n voet breed verder naar 

 de grasvlakte toe. Zoodanig scherp afgebakend Avordt deze 

 grenslijn bij al die graspleinen aangetroffen. 



Zouden deze grasplekken eertijds welligt solfatara's, of 

 bekkens van minerale bronnen, z. g. zwavelbronnen zijn 

 geweest en zou de oorzaak, die het ontkiemen der zaden 

 van het woud-geboomte en de verbreeding van het bosch 

 aldaar belet, moeten gezocht worden in de kwalitatieve 

 gesteldheid van den bodem? — Zeker is het, dat die twee 

 warme bronnen, welke nog tegenwoordig op den zuide- 

 lijken voet van den G. Malawar worden aangetroffen, de 

 eene nabij de Tji-Beuroem, en de andere nabij de Tji- 

 Sangkoei (zie ,.Java" II. 1292), uit het midden van gras- 

 pleinen opwellen, die met de beschrevene de grootste over- 

 eenkomst hebben en waarop geen geboomte groeit, Avijders, 

 dat de kawah-Tjiwidei, wanneer zij eens mogt zijn uitge- 

 bluscht, juist zoo een kalen, vlakken bodem in het mid- 

 den der bosschen zal vormen. 



Nadat Avij ons oog genoegzaam verkAvikt hebben aan het 

 zien van het groene gras en tevens besloten hebben onzen 

 pasangrahan hier (waar het schoon is) opterigten, zetten 

 wij onze reis door het bosch en den regen heen , verder 

 voort. Dewijl de paarden op de week gewordene, ja, tot 

 pap veranderde aarde der nieuw gemaakte Avegen uitglijden 

 of diep inzakken, gaan wij meestal te voet, overschrijden 

 twee kleine beken, de Tji-Rantja bolang en de T. Rantja 

 beuroem en komen eindelijk om 4 uur, koud, nat en ver- 

 moeid, in het hevigste regeUAveder, bij de opzieners Avoninj»- 

 ten zuiden van de kawah-TjiAA^dei aan. Hoogte 6000 Aoet. ^) 



^) Bijna 13 jaren geleden, namelijk iu Maart 1847, toen ik dit gebergte voor 

 het eerst bezocht, had ik mij eene hut van bladeren gebouwd eu deze bevond 

 zich eenige honderd voet lager dan de tegenwoordige opzienerswoning, op de 

 westzijde van de kawah, die ik in „Java" II. bladz. 68 volg. beschreven heb. 



