240 



stralen dringen er niet door en de bodem is cemvijj nat 

 en met diepe schaduwen bedekt; men kan geen stap ver 

 van den v;eg afgaan, zonder in het ondoordringbare te 

 verdwalen. Als zicli nu, zoo als gewoonlijk reeds ten 10 

 ure het geval is, de atmospherische dampen verdikken en zich 

 uitspreiden over het bosch als een graauwe sluijer, waar 

 de afzonderlijke boomkruinen slechts onduidelijk, zwart- 

 achtig als spookgcdaanten , door heen schemeren , dan 

 wordt het beneden dat zoodanig verdubbelde dak wer- 

 kelijk duister; de temperatuur daalt van 16<^ Celsius allengs 

 op 120 en in den regen nog lager; men huivert van koude 

 en de javasche philomele is niet meer in staat, den reizi- 

 ger, die naar licht en zon smacht, op te vrolijken, al laat 

 zij haar liedje den geheelen dag lang, somtijds op 2 of 3 

 plaatsen te gelijk, nu eens in de toppen der hoornen, dan 

 weder in het lage struikgewas vernemen. 



\yij bereiken, na 10 ure, eene streek van dit bosch, waar, 

 ten z. z. w. van den G. Tiloe, de grens van de distrikten 

 Tjisoendari en Bandjaran gelegen is en waar, overeen- 

 komstig de adat, hoofden uit het laatstgenoemde distrikt 

 met versche paarden op ons wachten. (.)p dit punt, Sim- 

 pangan geheeten en gelegen ter hoogte van 6500 voet, 

 verdeelt zich de weg in tweeën. De hoofdweg gaat op de 

 nok zelve verder door de zuidoostelijke helft van ons ge- 

 bergte, tot den reeds vroeger genoemden uitersten , hoogen 

 hoekberg er van , den G. Weringin , van waar hij in het 

 plateau van Pangalengan afdaalt. Tot daarheen strekt zich 

 het gebergte uit in de rigting van het oostzuidoostcn. De an- 

 dere weg daalt hier van de bovenste bergkam (de nok) 

 af en loopt over een lang naar het n. n. o. uitgestrekt 

 zijjuk er van, dat onafgebroken lager daalt tot aan den 

 voet van den kegelvormigen bergtop G. THoe, waarmede 

 het 1500 voet beneden Simpangan , tot een bergzadel in 

 één smelt. Hier bevindt zich de nieuw gebouwde opzie- 

 nerswoning Reong-goenoeng, benevens de kiembeddingen , 

 die wij bezoeken willen. — Wij laten dus den ccntralen 



