268 



in wijngeest onoplosbaar kinovazuur en vertoonde onder 

 anderen , in den polarisatietoestel geobserveerd , volmaakt 

 hetzelfde rotatievermogen. De hiervan afgescheiden vloei- 

 stof, zoo spoedig mogelijk met carbonas plumbicus verza- 

 digd ter verwijdering van het zoutzuur, gefiltreerd, tot 

 droogwordens toe uitgedampt en het overschot weder in 

 water opgelost, bleek bij de waarneming in den polarisa- 

 tietoestel inaktief te zijn. Deze negatieve eigenschap be- 

 vestigt eenigzins het vermoeden van Hlasiwetz, dat de sui- 

 ker, welke als splitsingspiodukt van het kinovazuur ver- 

 kregen is, welligt mannitane is. Ik vond haar even als 

 H. niet kristallijn, zeer hygroskopisch , in alkohol oplosbaar 

 en bitterachtig van smaak, terwijl zij eene alkalische ko- 

 peroplossing slechts dan reduceert, wanneer de oplossing 

 zeer gekoncentreerd is en gekookt wordt. Door een onge- 

 lukkig toeval ging de zeer geringe hoeveelheid, die mij nog 

 overbleef, verloren, zoodat ik mijne verdere proefnemingen, 

 ten minste voor het oogenblik, moest staken. 



Ten gevolge dezer door hem bewerkte splitsing stelt 

 Hlasiwetz voor, het tot heden zoogenaamde kinovazuur voor- 

 taan Chinovine te noemen en den naam van kinovazuur te 

 behouden voor het zuur, dat door splitsing met zoutzuur 

 daaruit verkregen wordt. Daar echter uit mijne bovenge- 

 melde proefnemingen blijkt, dat dit splitsingsprodukt reeds 

 oorspronkelijk met het glykosid in de kinaplant voorkomt 

 en de uitgang ine bovendien aanleiding tot verwarring 

 geeft, als zijnde men gewoon dien uitgang aan de alkaloï- 

 den te geven , zoo komt het mij doelmatiger voor, den naam 

 te bezigen die door Winckler het eerst gebruikt is, name- 

 lijk kinovabitter of welligt beter nog cmchonabitler , omdat 

 het een wezenlijk bestanddeel van de Cinchona-soorten 

 uitmaakt. Kinovabitter of Cinchonabitter, in den scheikun- 

 digen zin, is dus een glykosid, dat door zoutzuur gesplitst 

 wordt in eene suikersoort en in kinovazuur, welk laatste 

 ook bitter is en oorspronkelijk reeds in de kinaplant ge- 

 vonden wordt. Mogt het later blijken, dat het kinovabit- 



