302 



De bloemen staan in de hoeken (oksels) der bladen en 

 wel drie aan drie bij elkander. Zij woruLü ^colcund dour 

 flaauw gebogen steekjes. De bloemkelk op het buitenste 

 bekleedsel van de bloem is bruin en dik, terwijl zijne blaad- 

 jes staan op twee rijen. De kroon is eenbladig, maar 

 veeldeelig en bestaat uit tandvormige slipen. Er is één 

 rei van meeldraden, gehecht aan de basis van de kroon, 

 wier normaal getal 12 schijnt te zijn en zij zijn allen vrucht- 

 baar; zij zijn geplaatst op kleine, boogvormige steunscls, 

 die men helmdraadjes noemt en die zich door twee poriën 

 zijdelings openen. 



De bladen zijn hard als leder, staan afwisselende, heb- 

 ben eene min of meer lancetvormige gedaante en zijn 

 van boven rondachtig. Aan de opper- of bovenvlakte zijn 

 zij bleekgroen, aan de onderzijde bedekt met een kort wit- 

 achtig bruin haar; het blad loopt in het midden en aan 

 den top uit in eene punt, die min of meer snavelvormig is. 



Het vrachtje heeft zes takjes, elk met één zaadje, die 

 van boven in eenen langen stijl zamen komen. 



In 1857 lazen wij in een Engelsch wetenschappelijk 

 Tijdschrift (Journ. of Botany and Kew Garden Misccllan.) 

 dat Singapoera geen getah-pertja meer opleverde, omdat men 

 den laatsten boom aldaar had geveld. 



In January 1858 mij te Singapoera bevindende, heb ik 

 getracht, omtrent dit onderwerp eenige inlichtingen te be- 

 komen. Men toonde mij uitloopers van overgeblevene stom- 

 pen, maar die geenerlei vooruitzigt gaven, dat dit land in 

 de eerste tien jaren weder getah-pertja uit die stronken 

 zou leveren aan den handel, om niet te spreken van de 

 verwoesting, aan welke die kuituur alsdan weder staat 

 te worden overgegeven. 



Vernieling is overal aan de orde, in de bosschen van 

 Peru geldt zij den kina-boom; in de Battah-landen den 

 kamferboom, op Java en in Critsch-Indië den djati-boom. 

 De schoonc intertropische bosschen worden bijna overal 

 ontvolkt, terwijl het deboisercn geen einde iieeft en de 



