368 



Zoo wordt steeds gedund de rei der mannen, van wie 

 onze instelling haren glans ontleent. 



En ware het niet, dat steeds in hunne plaats andere man- 

 nen waren te voorschijn getreden , bezield door hetzelfde 

 heilige vuur, begaafd met dezelfde talenten, toegerust met 

 eene niet mindere mate yan kennis, het lot onzer instel- 

 ling zou niet twijfelachtig zijn geweest. 



Maar Nederlandsch Indië van 1860 is niet Nederlandsch 

 Indie van den tijd onzer jeugd. 



De keur van mannen , geroepen om de wetenschap in 

 Nederlandsch Indië door hunne nasporingen uit te breiden, 

 zal er nimmermeer ontbreken. 



Want zoolang het stelsel der regering blijft, wat het thans 

 is, zal zij zelve steeds behoeven de voorlichting van de 

 mannen onzer wetenschap, omdat de wetenschap der na- 

 tuur diep grijpt in de stoffelijke belangen , welker behar- 

 tiging eene eerste voorwaarde is voor de einduitkomsten 

 van het koloniaal bestuur, eene einduitkomst, welke zich 

 oplost in de cijfers van het batig saldo. 



En wanneer de tijd mogt aangebroken zijn , waarin de 

 ontwikkeling dezer gewesten zal toelaten een stelsel van 

 bestuur te huldigen, waaraan evenredigheid tusschen uit- 

 gaven en inkomsten ten grondslag wordt gelegd, dan zal 

 de maatschappij zelve dezelfde behoefte aan die mannen 

 hebben als thans de regering. 



Voegt het ons alzoo , met weemoed terug te zien op onze af- 

 gestorvenen, er ligt geen grond in tot zorgen voor de toekomst. 



Behalve het verlies van de adviserende leden Doleschall 

 en Zollinger, had de Vereeniging te betreuren het verlies 

 van het honorair lid zijne excellentie den viceadmiraal J. 

 F. D. Bouricius, die op zijne terugreis naar het vaderland, 

 op de hoogte der Kaap-Verdische eilanden overleed. 



Ook twee korresponderende leden in het buitenland, de 

 heeren Thomas Ilorsheid en J. \V. ilooker, beide groote na- 

 men in de geschiedenis (k;r natuur van de zuidaziatische ge- 

 westen en eilanden, ontvielen der Vereeniging door dendood. 



