416 



De schacht werd door de werklieden, van Sidjoengdjoeng 

 aangekomen , tot op de gegravene diepte met bamboe verze- 

 kerd, maar in het tamelijk harde schiefergesteente waren 

 zij niet in staat merkbaar verder door te dringen. De in- 

 genieur Van Dijk onderrigtte hen in het maken van mijnga- 

 ten, doch ook deze wijze van werken ondervond oponthoud , 

 wijl de boren, telkens stomp geslagen, gedurig naar Pa- 

 dang-pandjang moesten worden gezonden, om daar uitge- 

 smeed en gehard te worden. 



De ingenieur Van Dijk nam verder de aansluiting van 

 den chlorietschiefer met den kalksteen op, en hield zich 

 overigens onledig met het doen vervaardigen van een wa- 

 terrad en stampwerk voor den kopererts. 



Wester-Afdeeling van Borneo. — Te Wang-phin-san ging 

 de ingenieur der 5de klasse R. Everwijn, voort met het 

 drijven van den gang naar de zijde van het gebergte en 

 den dwarsgang. De eerste was tot op een' afstand van 

 den put van ongeveer 16 ned. el, en de laatste tot op eene 

 lengte van 19 ned. el gevorderd, zonder dat men eenig 

 kopererts had gevonden. 



Op den 21sten Oktober besloot men het werk te Wang- 

 phin-san te staken, wegens de groote moeite en kosten 

 voor het droog houden der mijn, en het zeker vooruitzigt 

 van op die diepte geen kop er erts te zullen aantreffen. 



Te Salothong werd een adertje kopererts (koperpyriet) 

 gevonden; op den 22sten Oktober begon men daar een 

 nieuwen put te zinken. 



In het begin van Oktober werd door den ingenieur Ever- 

 wijn, op ongeveer 1^ uur gaan van Mandhor, nabij de 

 vroegere goudmijn Sakanak of Skanak, op twee plaatsen 

 kopererts gevonden. Op de eene zag hij slechts eene ge- 

 ringe hoeveelheid koperglans; op de tweede, die slechts 5 

 minuten gaans daarvan verwijderd is, komt eene ader voor, 

 welker hoofdbestanddeelen chloriet en kwarts zijn, en die, 

 behalve ijzerpyriet, koperpyriet, in kleine hoeveelheid zink- 



