417 



blende bevat. De sterk verweerde toestand van het ter- 

 rein maakte het onmogelijk om de plaats in korten tijd 

 nader te onderzoeken. 



(Javasche Courant 7 December 18o9 No. 98.) 



Wester-afdeeling van Borneo. — De put, dien men in 

 het laatst van Oktober te Salothong begon te zinken, had 

 op den 28sten November eene diepte van ongeveer 15,6 

 ned. ei bereikt. Op die diepte begon men in den vasten 

 graniet twee dwarsgangen te drijven, om het terrein na- 

 der te onderzoeken. 



Gedurende den 16den en 17den November deed de in- 

 genieur der 5de klasse R. Everwijn een togt naar de kleine 

 chinesche kampong Snaman, op ongeveer 5 uur gaans 

 noordwaarts van Mandhor gelegen, met het doel om het 

 gebeigte Snaman te bezoeken. Van de kampong komt 

 men in omstreeks 20 minuten aan den voet van het ge- 

 bergte en heeft dan IY3 uur noodig om den hoogsten top 

 te bereiken. Het gebergte bestaat uit klei- en zandsteen. 

 De kleisteen, van eene Avit- en rood-bonte kleur, komt 

 vooral aan den voet van het gebergte zeer sterk ont- 

 wikkeld voor; hooger op vindt men eene voortdurende 

 afwisseling van kleisteen-, kleizandsteen-, zandsteen- en 

 konglomeraatlagen, de laatste als weinig belangrijke tus- 

 schenlagen. 



Vroeger bestond aan den voet van het gebergte en 

 ook daarop een aantal goudontginningen, die thans bijna 

 alle, als te weinig voordeel opleverende, verlaten zijn. 

 Op het gebergte werkte men voornamelijk in de vaste 

 rots; op den top komt zelfs eene plaats voor, waar uit 

 de oppervlakte een gang is gedreven van 60 ned. el lengte 

 en 2 ned. el breedte. Het schijnt , dat op de meeste werk- 

 plaatsen fyne goudhoudende aders van kwarts en ijzerpy- 

 riet het hoofdgesteente doorsneden, en dat deze bij ont- 

 ginning nabij de oppervlakte eenige voordeden opleverden , 

 doch reeds op geringe diepte te arm werden. Op gconc 



I»L. xxi -'' 



