424 



daar ook kalkhouclend was en kopererts bevatte, weder 

 langzamerhand het karakter van graniet aan, en de sporen 

 van kopererts verdwenen. 



Om deze reden werd de zuidelijke gang niet verder 

 voortgezet, maar begonnen een gang te drijven in ooste- 

 lijke rigting op 4 ned. el van den put. Men vond in 

 dien gang steeds sporen van kopererts, doch in geene be- 

 langrijke hoeveelheid. Men zal verder spoedig overgaan 

 tot het dieper zinken van den put, dewijl het mogelijk 

 is, dat de gevonden kopererts zich op grooter diepte tot eene 

 enkele ader koncentreert. 



Te Tjoeng-hioeng-sam werden in den verweerden gra- 

 niet drie geregelde kopererts-houdende adertjes gevonden. 

 De losse zandgrond, die daar voorkomt, maakte het onder- 

 zoek voor het oogenblik eenigzins moeijelijk, dewijl door 

 buitengewone droogte in de maand January en daaruit 

 gevolgden lagen waterstand, die zandgrond niet kon weg- 

 gespoeld worden. 



In den verweerden graniet te Nji-thoe-hong trof men 

 eene chlorietader aan, loopende in de rigting van 40*^ n. 

 V. o., en hebbende eene zwaarte van p. m. 0,6 ned. el. 

 Deze ader bevat koperpyriet, echter in geene belangrijke 

 hoeveelheid. 



In eene goudmijn bij Seh-pie, en in eene andere, noord- 

 waarts van Tjoeng-hioeng-sam, werden koperpyriet hou- 

 dende adersteenen aangetroffen , echter arm en van weinig 

 beteekenis. 



De ingenieur Everwijn vond bij het riviertje Dajak , onder 

 een' hoop steenen, afkomstig uit eene vroeger in de na- 

 bijheid bestaande goudmijn, eenige zeer rijke stukken ko- 

 perpyriet, waaronder enkele van meer dan eene vuist 

 grootte. Het terrein is geheel vlak en overdekt met lossen 

 zandgrond en men kon genoemden ingenieur de juiste 

 plaats ook niet opgeven, van waar de erts af komstig was , 

 aangezien sedert meer dan 20 jaren in die streken niet 

 meer was gewerkt. 



