15 



der üiulcrdeelen van dat geheel, voor iedere streek afzon- 

 derlijk dient te worden bepaald. 



Aan het denkbeeld van wetenschappelijk landbonwknn- 

 d'vx onderzoek worden in den re^-el zoo vele bezwaren 

 verbonden gedacht, zooveel kennis noodig geoordeeld, 

 dat het de meesten afschrikt, zich er mede af te geven. Het 

 is zoo, dat er tot het stellen van hoofdregels, waarnaar alles 

 zich in den landbouw rigten zal, veel vereischt wordt van 

 datgene, wat gewoonlijk den kring der aangeleerde kun- 

 digheden van het algemeen overschrijdt, maar aan de ande- 

 re zijde is het tevens niet minder waar, dat die hoofdregels 

 gesteld zijn om door het publiek, gerust als het zijn kan 

 dat deze goed zijn, begrepen en in ruime toepassing ge- 

 bragt te worden, en deze laatste, erkennen wij het, ligt 

 binnen het bereik van eiken wel opgevoeden of met eenig 

 gezond verstand bedeelden mensch. De vereischten daar- 

 entegen worden tegenwoordig zoo klaar en gemakkelijk in 

 de meeste populaire werken, onder welke die van den 

 voortreffelijken nu onlangs overleden engelschen hoog- 

 Iceraar Jolmston eene zoo schoone plaats innemen , ons 

 voorgesteld, dat niemand zeker zich gaarne de geschiktheid 

 tot het begrip en de uitvoering hiervan zoude zien ontzegd. 

 Scheikundige laboratoria , uitgestrekte proeftuinen als 

 anderzins, dienen om de hoofdrigting aan te geven, naar 

 welke de landbouw zich het beste regelen zal, maar om te 

 beproeven en toe te passen wat van daaruit aangewezen 

 wordt, hiertoe zijn meestal eenige weinige proeven met 

 een klein getal werktuigen en reagentiën genoegzaam. Ik 

 wil dit gezegde ten overvloede door een paar voorbeelden 

 ophelderen, ten einde deze stelling regt goed in het oog te 

 doen vallen. Het is b. v. ons doel om te weten of een grond 

 rijk is aan humus of niet. Wanneer nu de grondregels 



