16 



der lauclbüuvvsclieikundc aangeven dien grond te droo- 

 gen en vervolgens eene afgewogene hoeveelheid te gloeijen 

 en nogmaals te wegen , en dat dan het verlies in gewigt 

 ons de kennis aan het gehalte van den humus tamelijk 

 naauwkeurig verschaffen zal, dan kan men deze proef toch 

 wel niet tot de moeijelijke rekenen. Of wel, het is ons te 

 doen om tot de ervaring te geraken van het kalkgehalte 

 eeniger gronden, op welker waarde voor den landbouw, ia 

 algemeene regelen, door de wetenschap mede gewezen is. 

 Als ons nu aangeduid wordt om dien grond bij toetreding 

 der lucht te gloeijen en vervolgens een bepaald gewigt 

 met wat zeer verdund zoutzuur uit te trekken, zoolang tot 

 dat er zich geene gasbellen meer ontwikkelen om daarna , 

 nadat de vloeistof helder geworden en de aarde bezonken 

 is, de eerste af te gieten , den grond nogmaals te gloeijen 

 en te wegen en dat dan het verlies in gewigt, ons, op enke- 

 le uitzonderingen na, dat kalkgehalte ten naasten bij ken- 

 nen leert, dan zal er wel toch niemand zijn, die deze be- 

 werking te bezwarend vinden zal. 



Is het zoo met de chemische onderzoekingen, eveneens 

 is het gesteld met de physische. Dekennis b.v. of een grond 

 snel het water aantrekken, opnemen, en korteren of langeren 

 tijd behouden zal, wordt door zulke eenvoudige proeven 

 bepaald, dat het gezond verstand van den proefnemer 

 hierbij reeds dikwijls voldoende is, om de regelen aan te 

 toonen, waardoor hij tot de ervaring daarvan geraken kan. 



Ik hoop in de nu volgende bladzijden deze denkbeelden 

 nog meer uit een te zetten en het gewigt nader aan te toonen 

 hetwelk eene juiste kennis onzer bouwgronden bezit. Ten 

 dien einde zal ik een beknopt overzigt trachten te geven 

 van de voornaamste eigenschappen der bouwgronden , en 

 tevens nu on dan kortelijk mcdcdeelen, hoc men tot de 



