22 



hoe meer hij door aanwezigheid van znml, tut de lig- 

 tere klei- en leemgronden afdaalt, hoe sneller hij dat 

 verliest, tot dat de grens in de echte zandgronden bereikt 

 wordt, welke soms na twee dagen droogte reeds na- 

 oenoeff al hun water verloren hebben. 



Wij noemden zooeven als ter loops ccnige invloe- 

 den , welke het waterverliezend en waterbchoudend ver- 

 mogen der gronden wijzigen of beheerschen. Het kan 

 niet van belang ontbloot wezen , hierop nog eens terug 

 te komen. 



Wij zeiden en het is niet moeijelijk dit in te zien, 

 dat de toestand der ondergronden , eenen aanmerkelijken 

 invloed uitoefenen moet op de genoemde vermogens 

 der bovenijronden. Is die onderorond toch doortrokken 

 met water, dat geene gelegenheid heeft om weg te zin- 

 ken, dan zal als een natuurlijk gevolg hiervan, dit 

 water zich mededeelen aan de minder water bevatten- 

 de lagen, en opklimmende (kapillariteitswerking) , eene 

 voortdurende toevoer van vocht aan de opperste la- 

 gen plaats hebben. Dat opstijgen dezer waterdeelen 

 oefent dikwijls eene nadeehge werking uit op den goe- 

 den srroei van het 2:ewas: eensdeels omdat dit s^rond- 

 water juist door zijne opklimming de toetreding der 

 dampkringslucht belet, anderdeels omdat het nu en 

 dan bestanddeelen houdt opgelost, welke in te grootc 

 hoeveelheid nadeelig op den plantengroei inwerken 

 (zoo als keukenzout, salpeter enz.), en welke, na voor- 

 af de wortels der planten als in een bad dezer oplos- 

 singen geplaatst te hebben, nu aan de bovenste laag 

 gekomen aldaar uitdroegen, om na vernieuwde regens 

 weder dezelfde reis naar de ondersfrondcn te aanvaarden. 



Wij haalden verder de afwisselende kracht van over 



