29 



Bij de beschouwing van de soorten der gronden , 

 worden wij als van zelve geleid tot eene andere ver- 

 deeling, welke voor het praktische van den landbouw 

 niet minder belangrijk is. Ik bedoel de onderscheiding 

 van eiken bouwgrond in hoven- en o?26?e;'-gronden. De 

 naam alleen duidt reeds genoegzaam aan , wat er door 

 begrepen wordt. Bij eenig nadenken erkennen wij 

 het gewigt, dat de kennis van den aard dezer beide 

 verdeelingen van den grond hebben moet. Is de bouw- 

 grond toch het tooneel, waar door de omzetting van 

 velerlei ligchamen het plantenvoedsel in zijne meest 

 geschikte vormen toebereid wordt, van de geaardheid 

 der ondergronden hangt het af, of deze omzetting 

 en opneming der stof door de planten ongestoord zal 

 kunnen blijven plaats grijpen. 



Dat er een groot verschil bestaat tusschen de diep • 

 te (magtigheid) der boven- en ondergronden , zoowel 

 afzonderlijk als voor beiden te gelijk, is algemeen be- 

 kend. Terwijl de bovengrond, zonder merkbare ver- 

 andering in zamenstelling, somtijds een el en meer 

 diepte heeft, beslaat die op andere plaatsen weder naau- 

 welijks eenige weinige duimen , om daarna laagsgewijze 

 afgewisseld te worden door geheel andere soorten van 

 gronden. ]\Ien zal het inzien , dat de geheele strekking 

 en zamenstelling dier lagen bijna altijd moet afhangen 

 van den geologischen toestand der landstreek , waarin die 

 gronden liggen, en dat men, hiermede bekend zijnde, 

 a priori reeds in algemeene trekken weten kan , wat men 

 van den aard dezer gronden te verwachten heeft. Be- 

 zit een bouwgrond de gewone en meest doorgaande ver- 

 deeling, dan bestaat zij, behalve den bovengrond, uit 

 eene laag, welke aan deze laatste geheel gelijk is, maar 



