34 



de lucht eii het water gemakkehjker en overvloediger 

 door dan in eeneu zwaren en digten grond, en het 

 is alleen door deze twee ligchamen , dat de organische 

 zelfstandigheden tot rotting kunnen overgaan , en zoo 

 eene nimmer ophoudende bron van koolzuur daarge- 

 steld wordt ^ welke de bovenaangehaalde silikaten wel 

 langzaam maar toch aanhoudend ontbinden. De op- 

 name der silica door de planten heeft somtijds in zulk 

 eenc groote mate plaats, dat zij aan de binnen- of bui- 

 ten-oppervlakte dezer als kleine kristallen (zoo als bij 

 verschillende soorten van Equisetaceae b. v. het zoo 

 genaamde schuurriet) of wel als vormlooze stukken (zoo 

 ais bij enkele bamboe-soorten) weder afgescheiden 

 wordt. Gewassen , zoo als de granen en het suiker- 

 riet, zijn aan haar hare vastheid of stevigheid ver- 

 schuldigd, en niet onmogelijk is het, dat de oorzaak 

 van het omvallen van genoemd riet , hetwelk nu en 

 dan op sommige suikerrietvelden en vooral bij pas 

 ontgonnene Avaargenomen wordt, gezocht. moet wor- 

 den in een te gering gehalte aan silica , zoodat de 

 plant door den wind , of dikwerf reeds door hare 

 zwaarte ter neder valt. Te meer word ik in dat gevoe- 

 len versterkt, onulat men het meestal aantreft op 

 zoogenaamde vette en digte kleigronden , waar lucht en 

 water moeijelijk in kunnen dringen , terwijl nadat 

 eeuige oogsten door deze gronden opgeleverd zijn (en 

 dus deze hierdoor meer open en ook meer toeganke- 

 lijk voor genoemde twee ligchamen gemaakt zijn), 

 dat verschijnsel van lieverlede ophoudt zich te ver- 

 toonen. 



Beschouwen wij de silica van uit haren in water 

 onoplosbaren toestcind, dan treden wij op het gebied 



