37 



warme klimaten, den grond, te veel verhit als die wordt , 

 ongeschikt tot den landbouw kan maken tenzij een 

 hooq: gehalte van humus daarmede vero'ezeld is; ter- 

 wijl het daarentegen in koelere streken somtijds oor- 

 zaak is, dat meer in de warmte te huis behoorende 

 gewassen er een en weligen groei door erlangen kunnen. 

 De hoeveelheid, welke een bouwgrond reeds voor alle 

 kuituur ongeschikt maken zoude, wordt door sommige 

 schrijvers op 9 pCt. aangegeven. Eene andere, maar 

 zeer voordeelige eigenschap , die het ijzeroxyde in hooge 

 mate kenmerkt, zullen wij bij de beschouwing der am- 

 monia noder behandelen. 



Verbindingen van Kalk. 



Een ligchaam zoo algemeen bekend, dat het geene 

 beschrijving behoeft. Het is in geen' bouwgrond geheel 

 afwezig, hetzij in verbinding met koolzuur tot hrijt, 

 of met zwavelzuur tot gips of ook met pliosphorzuur 

 tot pliQsplior zuren kalk verbonden. Hoe ook aanwezig, 

 is deze stof in de meeste gevallen voor een klein ge- 

 deelte oplosbaar in het grondwater, vooral indien dat 

 sterk met koolzuur is bedeeld. Zij wordt in eene groote 

 verscheidenheid van verbindingen in de gewassen op- 

 genomen of verwerkt. Als zuringziiren kalk treft men 

 ze nu en dan gekristalliseerd in de cellen der planten 

 aan (raphiden) wat ook met den zwavel-, phosphor- en 

 koolzuren kalk plaats grijpt. Deze laatste verbinding 

 is eene deze meest voorkomende kalkzouten. Wij her- 

 inneren hier slechts aan de marmer- en krijtsoorten, 

 welke alle, hoe verschillend ook van vorm, uit koolzuur 

 en kalk bestaan. Bijna geheel onoplosbaar in water 



