41 



Magnesia. 



Een ligcliaam dat, alhoewel niet zoo algemeen als 

 de kalk, toch in de meeste bouwgronden (dikwijls met 

 kalk en koolzum* tot dolomiet verbonden) Yoorkoint, 

 en over welks heilzame werking nog veel tegenstrijdige 

 vermoedens heerschen. Zoo wil men van de koolzure 

 magnesia bv. dat wanneer deze al in den grond ontbreekt, 

 zij toch gesubstitueerd wordt door den koolzuren kalk, 

 en dus hare afwezigheid te minder schaden zoude, om- 

 dat deze laatste verbinding zoo zelden geheel afwezig is. 

 Zoo wordt van de phos^^liorzure magnesia (mede een be- 

 standdeel van de beenderen der dieren) door velen be- 

 weerd, dat de krachtige uitwerking van den phospJior- 

 zuren kalk voornamelijk door haar wordt opgewekt en 

 bevorderd. Hoe het zij , zeker is het , dat gronden die 

 magnesia bevatten, ze in de planten doen overgaan, 

 zooals dat door een tal van analysen van gronden en 

 planten is bewezen geworden. In geene der door mij 

 onderzochte gronden van Java werd zij geheel gemist 

 maar zelden toch konde haar gehalte belangrijk ge- 

 noemd worden. Dat zij^ zoo als vroeger wel eens werd 

 beweerd, schadelijk op den plantengroei zoude inwer- 

 ken, is door velerlei proeven der meest geachte land- 

 bouwkundigen tegengesproken geworden. 



Potasch . 



Dit gewigtige bestanddeel van den grond treedt in 

 de zamenstelling der meeste gesteenten, door welker 

 verwering de bouwgronden daargesteld worden, bedui- 

 dend op. Het zijn vooral de basalten, granieten en 

 trachieten, met nog eenigc andere rotssoorten, welke 

 te dien aanzien cene eerste plaats innemen. Door 



